۰۲ خرداد ۱۴۰۵

گربه هه! قصیده ای با الهام از شعر «گربه هه ایران ماست!» از هادی خرسندی

 


گربه هه

این ابیات با الهام از شعر «گربه هه ایران ماست!» از هادی خرسندی
!سروده شده و نگاه دیگر و هشدار دیگری به این گربه ملوس زیبا دارد


گفت هادی ، آن که گفتارش به جاست
« !بچه ها آن گربه هه ایران ماست»
 :من نمی دانم چرا هادی نگفت
دشمن آن گربه ، خرسِ بی حیاست
روسِ منحوس، این دَغل دزدِ حریص
غاصبِ این نقشهٔ جغرافیاست
نیمی از این خاک را بلعیده است
حرص و آزش بهرِِ باقی مانده هاست
پیش ازین قفقاز را دزدید و بُرد
دزدی اش تاریخی و پُر ماجراست
سهمِ ایران را ز دریای شمال
خورد و‌ ساحل زین خیانت، بی صفاست
بچه ها: از روس ها دوری کنید
دوستی با روس ها عینِ خطاست
دشمنِ طماع، در همسایگی ست
دشمنی هایش به ما، بی انتهاست
گر تزار ش سُرخ باشد یا سیاه
تُحفه اش تیفوس و طاعون و وباست
روسوفیلی آفتی درمان پذیز ؛
نیست! زیرا پُشتِ مَسلک در خفاست
خاصّه روسِ سرخ، زیرا آفتش
داس و چکش بر کفی انسان گراست
دستِ استعماری اش در خون، ولی
پای استبدادی اش بر خاکِ ماست
راهپَروردش به سمتِ انقلاب
گُمرهی دون در لباسِ رهنماست
پُر تکبُّر ، کژ رو خان زاده ای
بادِ روشنفکری اش در بوق هاست
فربهی بر خوانِ اشرافِ قَجَر
نوبری بیکار و زحمتکش ستاست
آیه هایی حفظ کرده است از لنین
جمله هایی پُر ز تزویر و ریاست
بچه ها: در دورهٔ ما روسوفیل
بذرِ ظلمت بود و روشنگر نماست
در دفاع از کارگر نطقش روان
اسبِ وی بر کِشتِ دهقان در چراست
با نظر پردازیِ بدیُمنِ او
فکر جمعی ، فاسد و بی محتواست
باهویّت سازیِ ایران شکن
نقشه اش از بهرِ ما ضدّ ِ بقاست
از کثیر اُلملّگی ها دَم زنَد
سنگ را بسته ست و گرگِ او رهاست
بادِ سرخ و خاکِ سرخ و آبِ سرخ
ماهیِ دریای سُرخش پُر بهاست
روزِ خوش هرگز نبیند این وطن
!تا به دردِ روسوفیلی مُبتلاست
حامل ویروس ، حزبِ توده بود
فکر وذکرش انتشارِ این بلاست
سُلطۀ روسیّه بر ایران زمین
نزدِ حزبِ توده ، پیمان با خداست
مرگ بر اَمپریالیسمش در گلوست
طبلِ اَنتر ناسیونالش پر صداست
مسلکِ مُسکو پرستی، دینِ اوست
اهلِ این دین، همنشین با اُولیا ست
می نوازد بیضگانش را به ناز
در کرِملین ، هرکه او فرمانرواست
گر بوَد بر صدر ، پوتین یا لنین
حزبِ توده نوکرِ صاحب سراست
هرکه در روسیه بُد مَسند نشین
دستِ وی با زیرِ نافش آشناست
با تزارِ سُرخ ، پیمانش قوی
لیک از اهلِ وطن ، راهش جداست
خائن ایران ولی مرئوسِ روس
بی وطن بودن در این مذهب ، رواست
هرکه را این مَعبد و این مَسلَک است
عاری از شرم است و محروم ازحیاست
بچه ها هرکس که نانِ روس خورد
بانگِ ابرانخواهی اش ، بادِ هواست

م.سحر

 ۲۲ /۵.۲۰۲۶

هیچ نظری موجود نیست: