یک رباعی

.....................................................................

.........................................

........

..........................

ـ.................... دوست

........
ـ....... آزُرد زمان ولی نیازارَد دوست
.
ـ ....... ایّام دروگر است و می کارَد دوست
.
ـ....... سرپنجهء دوست برنتابد دشمن

ـ .... . دشمن چه کند چو دوست می دارد دوست؟.ـ.

...

........................................................

..............................................................................

این رباعی را می توانید در آواز ماهور باصدای خوش دوست هنرمندم

علی تهرانی در اینجا بشنوید بشنوید: ـ

آواز های روزانه

Pour écouter ce poème dans le mod

"Mahour" , chanté par: Ali Tehrani

cliquez ici:

ایران به نام تو (آواز ماهور)ـ

....................................................

ایران به نام تو غزل آغازمی کنم

این غزل در سال 1357 در پاریس
سروده شده است

اکنون می توانید آن را در سایت آواز های روزانه
با صدای گرم دوست هنرمندم
علی تهرانی در آواز ماهور بشنوید:ـ
http://svr76.ehostpros.com/~songsd76/songsdaily/songs/220407.rm

یــــا

http://svr76.ehostpros.com/~songsd76/songsdaily/songs/220407.mp3

..............................................................

یک مصاحبه

این مطلب مصاحبه ای ست با سایت گزارشگران

دربارهء اوضاع بحرانی و شرایط خطرناک کشور و احتمال وقوع جنگ


گزارشگران
http://www.gozareshgar.com/index.php?id=22&tid=1243

یا در سایت عصر نو
http://asre-nou.net/1386/ordibehesht/13/m-m-sahar.html

.....................................

نوروز پیروز

نـوروز پیـروز

..........

نوروز

روز نو

روزی برای زیستن

روزی برای عشق

روزی برای دانش و آبادی .

روزی برای انسان .

روزی برای آزادی ! ـ

نوروزِ روزگار

سرشار باد از شادی

.

دور ازهجوم و رخنهء ظلمت

دور از حضور بیدادی ! ـ

.

نوروز دیگری ست جهان را

وین جاودان امید

.

پیوسته سربلند و روان باد : ـ

انسان ز بند و حلقهء بیداد رَسته باد ! ـ

باغ و بهار میهن و همسایه

شاد وشکوهمند و شکوفان

در دست ِ صلح و دوستی از هرسو .

گل دسته دسته باد .

دشمن شکسته باد

زنجیر خسته باد

یاران و رهسپاران را

زی سرزمین مهر

زی آستان آزادی .

زی نام سربلندی .

دیوارهای گول و سمج

محو و گسسته باد

ویران حصار ناحق باد.

گسترده باد آفاق

چشم ِ روان گشوده.

فضا پرفروغ باد .

جهل از جهان گریزان .

دلتنگ باد تاریکی .

قحطِ دروغ باد ! ـ

شادی نشسته باد

.

گل دسته دسته باد

زنجیر خسته باد

دشمن شکسته باد

نوروز .

روز یاران

بیداران.

روز امیدواران

بر ما ، من وتو بر اوبر ایشان ـ

شاد و خجسته باد ! ـ

...............................................

............................................

م.سحر

پاریس 28 مارس 2007

....................................................................

خـَس ِ میـقــــات

(قصیده ای همراه با توضیح و تفسیر و تأویل)

این مطلب را می توانید در نشانی زیر بخوانید:ـ

http://www.farhanggoftego.com/M.Sahar.Khase.Mighaat.html

یا در نشانی زیر:ـ

http://archives.farhangshahr.com/standpoints/issue_250032007.php

بیدارباش

مانا به یک از زاویهء خانه حریقی ست

هین جنبشی از خویش که از اهل سرایید
ـ..::::::::::::::................................ علی اکبر دهخدا

ـ...............................::: ::...... پیشکش صلح
وـ..............::::........و برای فرزند شجاع ایران زمین : ـ

اـ..............::::::::::.............................. احمد باطبی

ـ ........::....... بیـــداربـــــاش


وقت است کزین خواب ِ گرانبار درآیید

زین خواب ِ گرانبار ، دگربار درآیید

زنجیر خرافات زتن درگــُسلانید

آفات بروبید و سزاوار درآیید

مسحور ِ سرابید و زبان بستهء پندار

هان ! سِحر بسوزید و ز پندار درآیید

این هرولهء دین همه یغمای شما راست

از چنگل ِ یغماگر ِ بدکار درآیید

چون روح ِ سَحر ظـُلمتِ ظالم نپذیرید

چون روشنی از بام ِ شب ِ تار درآیید

از دام گریزید و به اِقدام گرایید

برجهل بشورید و به اظهار درآیید

بار ِ دگر افتاده در این خانه حریقی

با خانه سیاوش صفت از نار درآیید

دیریست که بازیچهء ابلیس ِ لعینید

از لعنت این عصر ، خداوار درآیید

ایران ِ شما هستی ِ انسان ِ شما بود

هستید ، اگر ار لوث ِ لجنزار درآیید ! ـ

ای خفته ضمیران ِ خِرَد مُردهء این خاک

از بستر مرگ آگه و بیدار درآیید

خود حجّت ِ خویشید ، چـُنین درنپریشید

جمعید ، به جمعیّت ِ بسیار درآیید

تا شاد برقصید به سُتخوان ِ ستم بر

از بند ِ ستم رَسته و هشیار درآیید

آیندهء فرزند شما در کفِ دزد است

هان سـَد ِ رَه ِ دزد ِ تبهکار درآیید

دین نیست ، خدانیست ، بهانه ست ! بهانه ست ! ـ

این قلعه بکوبید و از آوار درآیید

گم گشتهء گولید که در موکب ِ غولید

با خویشتن از خویش خبردار درآیید

این حقّ ِ شما نیست که در وَهن بمیرید

حقّ است که با وَهن به پیکار درآیید

فریادِ شما صلح ِ جهان راست سرودی

آزاد و سُراینده به بازار درآیید ! ـ

آزادی اگر نیست ، امیدی به بشر نیست

با مردم آزاده مَددکار درآیید! ـ
...............................................................
م. سحر

پاریس/2/200723

Version française::................................

l'Aube ..........................................

http://sahargaahaan.blogspot.com/2007/03/veillez-vous.html

آدمیت

به : ـ

داریوش آشوری

که هنگام شنیدن این شعر،لطف ها ورزید

و در آن «نکات بـاریـکی » را یـافت

که ا ز نظر او «در شعر فارسی تازگی دارند» ـ

.......................................................................
آدمیت

......................................................................

...................................
تو ای سرگشتهء دور از دیاران

چو یادیت از بهاران یادگاران

به زیر ِ خیمهء این ابر ِ تاری

دوچشم اینگونه در راه ِ که داری؟

کنار ِ چتر ِ این تاریکی ِ تر

چه می خواهی از این دیوار ِ بی در؟

در این صحرای بی فصلی ، به جز یاد

چه می جویی ز سرسنگینی ِ باد؟

صلای مِهر کم زن کاین صبا نیست

رَه آوردَش پیامی آشنا نیست

سیَه بادی ست ، رَه گم کرده ای خُرد

ز طوفانی که ما را خان و مان بُرد

نه این است آن نسیم ِ آرزویت

که دل می جویدَش در خاک ِ کویت

نه این است آن هوای کوهساری

برانگیزندهء ابر ِ بهاری

فروبارندهء باران ِ یکریز

به رقص آرندهء جوبار و کاریز

نه این است آن سلامت بخش ِ موعود

شکوفانندهء گیلاس و اُمرود

پراکن ساز ِ عطر ِ بوستانی

به یاد آرندهء شور ِ جوانی

سرود ِ سبز ِ یادی ارغوان وار

به مستی درگذار از نسترن زار

نه این است آن سلام ، آن خوشهء ناز

که در دل داشت دریایی پُر از راز

نه این باد از نژاد ِ آن نسیم است

که طوفان زاده ای از بَطن ِ بیم است

مبین آن پویهء رام و روان را

به مقصد بنگر این آشفته جان را : ـ

که رَه پیمای اقلیم ِ سراب است

سمندش وَهم و غولش در رکاب است

نگر تا رَه نپویی در مسیرش

ضمیرت دل نبندد در ضمیرش

که با آئینهء تزویر و زنگار

فراپیش ِ تو بنهاده ست دیوار

از این دیوار ِ وحشت رو بگردان

طلسمی بشکن ، این جادو بگردان

طلسمی بشکن و دیو ِ رها را

بکن در شیشه از بهر خدا را

سرای آرزو را رُفت و رو کن

جهان را آدمیّت آرزو کن

زمین را آدمیت خواه ، زیراک

به دور از آدمیّت ، وای بر خاک ! ـ

به دور از آدمیت ، ماه خِشت است

طبیعت باغ ِ بی اُردیبهشت است

خدا دلمُرده و خورشید خوار است

فلک سرگشته ای نومیدوار است

مکان بی آدمیّت دامگاه است

زمان بی آدمیّت دزد ِ راه است

غیاب ِ آدمیّت ، مرگ ِ نور است : ـ

ظُلامی کاندر آن ، دل بی حضور است

گــُلستانی به پای آرزو ریز

هم از بُن باروی ظلمت فرو ریز

ضمیر آزاده دار از کژنهادی

جهان را آدمیّت خواه و شادی

که بیرون زین دو ، زیبا عین ِ زشت است

جهان خود جنگلی بی سرنوشت است. ـ

..............................................................................
پاریس ، 15/2/1995
..............................................................................

L'Aube

http://sahargaahaan.blogspot.com/
................................................................

سرود سحر

http://soroudesahar.blogspot.com/

................................................................

سخن هـــا کـــه بـــایـــد... ـ
http://sokhanhaakebaayad.blogspot.com/

...........................................................................

سوگ سیاووش

سوگ سياووش

........................
( به ياد و براى شاهرخ مسكوب )

چون آفتابِ بينش و فرهنگ

.
بر بام ِ ذوق و معرفت و هوش

برخاستى ز گوشه و بنشست

آزادگى به «سوگِ سياووش»ـ
.

.
زان آزمون كه بود گذشتى

.
وان آتشى كه نسلِ تو را سوخت

.

ـ«در كوى دوست» مادرِ ميهن

اينك گشوده بهرِ تو آغوش!ـ
.

.
آن روزها به راه گذشتند

.
زى سنگلاخ ِ فتنه و غوغا

فرهنگ ماند و شوكتِ دريا

خورشيد ماند و عرصهء خاموش
.

.
ـ« شب همچنان شب است» و زمان نيز

.
در خوان ِ هفتمين به اسارت

.
اينت كلام ِ روشن و بر حق

.
از پيرِ توس و حق نِگرِ يوش!ـ
.

.
خود، رُستم است و تيرِ گَــَزينش

.
اسفنديار و چشم ِ يقينش

.
اين بودت آن پيام ِ جگرسوز

.
از ريگزارِ بلخ و رىِ و شوش! ـ

....

....

با آن كه روزگارِ تو بد بود

جان ِ تو پهلوان ِ خِرَد بود

اى رُستمانه عاشقِ ايران

اين جام ِ عشق باد تو را نوش ! ـ

......

.........
اى كوششى خِرَدوَرِ دوران

بر عرصهء حماسه و فرهنگ

.
روحت دمى مباد به تبعيد

یادت دمى مباد فراموش! ـ

..

...

م.سحر

پاريس 19/4/2005
........................................................................

L'Aube
http://sahargaahaan.blogspot.com/

........................................................................
سرود سحر
http://soroudesahar.blogspot.com/

نشـــــــــــانـــــی

از تاریخ 5 فوریه 2007 مقالات م. سحر در نشانی زیر قابل دریافت خواهند بود :ـ
سخن هـــا کـــه بـــایـــد... ـ

http://sokhanhaakebaayad.blogspot.com/

....................................................................................................

......................................................................

..........................................................

تازه ترین مقاله م. سحر به نام :ـ

..............................

گفتاری در بارهء تباهی «مزاج دهر»ـ
و سخنی با اهل ِ «روشنفکری» و هنر و فرهنگ

............................

در نشانی های زیر :ـ

گفتای در ب تباهی «مزاج دهر»
http://www.farhanggoftego.com/M.Sahar.Goftari.Dar.Bareh.Tabahi.html

http://nilgoon.org/articles/M_Sahar_Feb14_2007_2.html

.......................................................................................

.......................................................................................

و نیز مقالهء

..........................

آنچه به آمریکایی ها باید گفت

...............................................

در نشانی های زیر قابل دریافت است : ـ

............................................................

http://asre-nou.net/1385/bahman/5/m-sahar.html

یا

http://www.ayandehnegar.org/

دربخش ستون آزاد

در انتظار خویشتن

در انتظار خویشتن
...........................................

نه آن شیرم که با دشمن برآیم::::::::::::::::::

مرا این بس که من با من برآیم::::::::::::::::

مولوی :::::::::::::::::::::::::::::::
.........................................................

بــــه :.... سیــروس آریــن پـــور : ::::::::::: ::::::::::::::::::::::

.....................................
چنین که راهزن و راهدار ِ خویشتنم

شکار ِ خویشم و پروردگار ِ خویشتنم

بهشت ِ رامش ِ خویشم به باد ِ غارت ِ خویش

وزان ِ روح ِ خزان در بهار ِ خویشتنم

صلیب ِ خویشتنی ، تاج ِ خار ِ خویشتنی

مسیح ِ خویشتنی ، تاجدار ِ خویشتنم

که ام ؟ کهن شده ای تخته بند ِ کالبدی

چه ام ؟ شکسته ای اندهگسار ِ خویشتنم

طناب ِ خویشم و اِخوان ِ خویش و یوسف ِ خویش

کدام شِکوه ؟ که در چاهسار ِ خویشتنم ! ـ

هجوم ِ خویشم و آوار ِ خویش و قلعهء خویش

سوار ِ گــُم شده ای در غبار ِ خویشتنم

گــَهی ستاده ترین بر چکاد ِ بُرج ِ «من» ام

گــَهی خزیده ترین در حصار ِ خویشتنم

چنین که خویشتنی با من است دشمن کیش

نه خصم ِ دشمن ِ خویشم ، نه یار ِ خویشتنم


حضور ِ مهدی خویشم به چاه ِ غیبت ِ خویش

هزاره هاست که در انتظار ِ خویشتنم

................................................................................
پاریس ، 10/5/1997
م.سحر

........................................................................

Version française:

http://sahargaahaan.blogspot.com/2007/01/en-atten

.....................................................................................................................................................................

سرود سحر

http://soroudesahar.blogspot.com/

سکوت خدا

سکـوت ِ خــدا

...........................:::....................................................................;.......................

بیزارم از سکوت ِ خدایی که مدتی ست ؛

ابلیس را رسانده به جایی که مدتی ست؛

تاجش به تارک است و سریرش به زیر پای

قهقاه می زند به صدایی که مدتی ست ؛

زان گوش ِ آسمان کر و جان ِ جهان زبیم

لرزان گریخته ست به جایی که مدتی ست ؛

مرگ آشیان نهاده و ظلمت فشانده بذر

بر دشت و بوم و باغ و سرایی که مدتی ست؛

خالی ست از فروغ ِ بهاری و باوری

چشم انتظار ِ مِهر گیایی که مدتی ست ؛

انسانیت اُمید در او بسته است و دل

در گوهر ِ طلسم گشایی که مدتی ست ؛

از قعر ِ جان به همّت ِ او چنگ می زنیم

باشد که بردمَد ز نوایی که مدتی ست ؛

ما را به دردِ دوستی و عشق می کـُشد . ـ

بیزارم از سکوت ِ خدایی که مدتی ست... ـ

........................................................................

پاریس 2/1/2007
م.سحر

یک رباعی مهرآمیز

تاریخ درج این مطلب:ـ

2008 هفتم فوریه

با دیدن و بلاگ استاد گرامی آقای محمود کیانوش سلام و پیامی برای ایشان فرستاده بودم

رباعی و پیغام مهر آمیز زیر ، پاسخی است که از ایشان رسید

و سپاسگزارم :ـ

***********

آقای میم سحر

سلام،ـ

در محل کار بودم که پیام شما از طریق دوست فرهیخته و مهربانم مهدی خطیبی به من رسید.ـ

من با شور و احساس و اندیشهء شما آشنایم.ـ

نام سیت شما خیال انگیز ، دلگرم کننده و امیدپرور است.ـ

درراه برگشتن به خانه با لفظ «سحر» به زمزمه پرداختم و این زمزمه یک رباعی شد:ـ

**************

............................

ای لفظ «سحر» ، معنی و آهنگ تو خوش ،ـ

در چشم ِ خیال ، جلوه و رنگ تو خوش

تابد به دل ، آفتاب از گفتهء تو

با لفظ شب و سیاهی اش جنگ تو خوش.ـ

*************

.........................ـ

تندرست و شاد باشید

ارادتمند

کیانوش

کــــــــویــــــــر

آدمی در عالم ِ خاکی نمی آید به دست

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

حافظ ..........................................

کـــــــــــــــویـــــــــــــــر

.................................................................................

م.سحر

.................................................................................

کویر است این جهان ، ای آهوی دشت

به گرد ِ تشنه کامی می زنی گشت

کــَران گم کرده صحرایی ست ، دریاب

که نفریبد سرابت در سر ِ آب ! ـ

گیاه و گــُل مجوی از خشکساران

زمستان را مگوی : « اینک بهاران !» ـ

که باغ و بیشه با ذات ِ کویری

جوانی می کند در عین ِ پیری

بسا خارا که پوشد جامهء گــُل

برآرَد وای ِ شوق از نای بلبل

اگرچند آن سرود از عشق خیزد

فریب این آبروی از عشق ریزد

به جای نوشواری شوکران را

منوش آن جام ِ کین را ، بشکن آن را

که جام ِ می فروشت را ز سویی

به زهر آلوده دارد کینه جوئی

کویر است این جهان ، وین باغ ِ تصویر

ندارد باغبانی غیر ِ تزویر

کویر است این جهان ، ور داد جوئی

ستم زین قصر ِ کژبنیاد جوئی

که معمار ِ نخستین ، پایه ننهاد

بُن ِ این کاخ جز بر خِشت ِ بیداد


تو در آن کوش تا یک بار ِ دیگر

جهانی نو کـُند معمـــار ِ دیگـــر

..........................................................
پاریس 12/12/1994
م.سحر

..........................................................

متن فرانسه در این نشانی ست : ـ

Version française :

http://sahargaahaan.blogspot.com/2007/01/dsert.html

برای دلاور پنجشیر

برای دلاور پنجشیر

احمد شاه مسعود

که تجسّم ِ مبارزه با ظلمت بود * ـ

.................................................

................................................

اگرچه با سر ِ سبز ِ تو سازگار نبود

زمانه را چو تو سروی به جویبار نبود

تو را که فخرِ دلیران ِ روزگار ِ منی

خدا گواست قرینی به روزگار نبود

دل ِ دلاورت ای شعلهء زمستان ها

دَمی نبُد که در اندیشهء بهار نبود

فغان که دورِ زمان بر مدار ِ ظلمت بود

وگرنه چون تو به دوران چراغدار نبود

چو آرزوی بلندت جهان گلستان بود

زمین به آفت ِ پَستی اگر دچار نبود

و گر سَموم ِ طبیعت گداز ِ دوزخ تاب

چنین به شهر و دیار ِ تو رهسپار نبود

و گر به نام ِ خدا بامیان و کابل و بلخ

چو قندهار گرفتار ِ گـُرگ ِ هــار نبود

تـَهمتـَنـا و ابو مُسـلِمــا و یعـقــوبــا

شهادت ِ تو چنین دور از انتظار نبود

گذشت پیک ِ خیال از جبال ِ هندوکــُش

گــُلی ندید و گیاهی که سوگوار نبود

به قــُـلــّه های شرف لاله ای نمی افروخت

که از دریغ ِ حضور ِ تو داغدار نبود


زهی هُنر که سَمندَت ز حادثات ِ زمان

چنان گذشت که بر دامنت غُبار نبود

....................................................................

پاریس ، 27/9/2001

م.سحر
...................................................................
*
احمدشاه مسعود یک قهرمان افغانستانی ِ میهن پرست، ـ

دوستدار ِ ایران و عاشق ِ شعر و زبان فارسی بود. ـ

...................................................................

...................................................................................................................

برای خواندن متن فرانسهء این شعر ، روی نشانی زیر کلیک کنید : ـ

Version française

http://sahargaahaan.blogspot.com/2006/12/pour-le-brave-du-panshir-ahmed-chah.html

سرباز زخمی ایران

این چهــرهء یک سربــاز هخــامنــشی است . ـ
تندیس او بیش از 2500 سال در خاک وطـن

شما برپا بود و گذشتهء پدران و اجداد شما را

نمایندگی می کرد. ـ

پیکراو گزند ِ دهشتناک ِ اسکندر وسعد وقاص

و چنگیــز و تیمــور را تــا همــین امروز تاب

آورده بــود . امــا دست یک بـــی وطــن رذل
آنهم در لباس همکار یک گـروه فــرهنـگی!!! ـ

یـک گــروه « فیــلمســاز» !!! چهــرهء اورا
اینچنین زخمـی و خـون آلود کـرده اسـت. ـ

خـبرش را بخوانـید واز این که در روزگاری

زیسته اید که دست و دشنه و تبـرِ نامردمی به

نشـانـه های غـرور وشـوکت اجــداد ونیـاکان

اینچـنین گستــاخ وبی پـروا گشوده مانده است

برخود بـلرزید و بـه حال نیاکان و بـر احوالِ

اهل ِ روزگار خود گریه ساز کنید. ـ

................................................................................................................

...............

........................................................................................................

سه رباعی برای

.....................

سرباز زخمی ایران

..............

................................................................

روزان و شبان ِ بیشمار ای سرباز

استاده بُدی دلیروار ای سرباز

دشمن به تو این ستم نکرده ست که کرد

نامردُم پَست ِ این دیار ، ای سرباز

..........................................

.......................

..........................
جان بُردهء بیست قرن و پانصد سالی

برخاکِ وطن ، گذشته را تمثالی

لوح ِ مَدنیتی ، نماد هُنری

!! ـ حالی بنگر که در کدام احوالی

.............................

......................
سربازِ غریبِ آشنا بودستی

پیغامورِ گذشته ها بودستی

زینگونه که مجروح به من می نگری

گویی پدرِ مرا نیا بودستی! ـ

..........................

.........................

پاریس ، 25/12/2006

م.سحر

.............................................

برای دیدن خبر میتوانید به آدرس زیر مراجعه کنید: ـ

http://asre-nou.net/1385/day/2/m-takhte-jamshid.html

یا به نشانی زیر: ـ

http://isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-849535&Lang=P

بی کـِی کجـــا

بی کِــی کجا

...............................................

من آن بی زمانم در فضایی که از من نیست

ـ « گذر در کجا» یم در «کجا» یی که از من نیست

گذر زی کجا بودم که «کـِی» در «کجا» گم شد؟

چه یاوه ست « کـِی » جُستن به جایی که از من نیست

چه گـُم کرده ای ، دوری ، خدایی که از اویَم

چه وحشت به شیپوری ، خدایی که از من نیست

چو خاکستری در مُشت ، مرا بار ِ منـّت کـُشت

که هردم فروبُردم هوایی که از من نیست

کـَسیم از بُن ِ دندان ، صدا می زند هر آن

صدایی که در من هست ، صدایی که از من نیست . ـ

.................................................................................................
پاریس ، 15/12/1997
م. سحر

..........................................................................

برای خواندن متن فرانسه به این نشانی رجوع کنید:

Version française : ـ

http://sahargaahaan.blogspot.com/2006/12/sans-o-ni-quand-je-suis-celui-priv-de.html

................................................................................

........................................................................................................

این مقاله اخیراانتشار یافته است

ـ «شب یلدا» ،« صبح امید» و نماد پایداری در فرهنگ ایران

نشانی : ـ

http://www.farhanggoftego.com/M.Sahar.Shab.Yalda.html

یا : ـ

http://www.ayandehnegar.org/

ای زمین ملرز

............

............................................

سه سال از وقوع فاجعهء بزرگ زلزلهء

بم گذشت. این شعرکه در همان روز ها

نوشته شده ، اکنون با یاد کودکانی که

خان و مان و مام و پدرو خویش و پیوند

به ویرانه سپردند ودر این جهان ِ سراپا

جور و بیداد به حال خود رها شدند در اینجا

روی این صفحات قرار داده می شود. ـ

.................................................................................

...................

به یاد رفتگان

و برای بازماندگان زلزلهء بم


ای زمـیـــــن مـلـــــــــرز


پروردهء هوای تو ام ، ای زمین ملَرز

دیری ست کاشنای تو ام ، ای زمین ملَرز

در لرزهء تو خانهء من می شود خراب

ویران ِ لرزه های تو ام ، ای زمین ملرز

فرزند و مام و جدّ و پدر را به کام ِ مرگ

با خود مبَر ، فدای تو ام ای زمین ، ملرز

گر اهرُمت به دست ِ هوسبازی خداست

نومید از خدای تو ام ، ای زمین ملرز

بی لرزهء تو نیز جهان عرصهء جفاست

گر ایمن از جفای تو ام ای زمین ، ملرز! ـ

ای گوی خاک و هستی و فریاد و عشق و درد

عمری ست مُبتلای تو ام ای زمین ، ملرز

در دامن ِ تو ، مَهد ِ من ، ای مادر ، ای وطن

خاموشم و صدای توام ، ای زمین ملرز

هان ! ای زمین ملرز که می لرزدم وجود

گویی که من به جای تو ام ای زمین ، ملرز


جان ِ من است آن که به ویرانه می بری

بَم خانه و سرای من است ای زمین ، ملرز! ـ.

..............................................................
پاریس 28/12/2003
م.سحر

.......................................................

برای متن فرانسه به نشانی زیر مراجعه کنید. ـ

Version française :
http://sahargaahaan.blogspot.com/2006/12/terre-ne-tremble-pas-en-souvenir-de.html

می توانید

ترانهء« رسم زمونه »را روی تصویر هایی از ویرانه های بم ، ـ

با صدای رسول نجفیان از اینـــــجــــــا بشنوید. ـ

مکتوب

..........................................................................

دیدن سایت وزیر پیشین ارشاد آقای مهاجرانی و خواندن ِ سرلوحه

و دیباچهءـ «مکتوب»ـ ایشان الهام بخش این چند بیت شد ! ـ
پیداست که نام و اشارات سایت ِ «مکتوب»ـ ، بهانه ای و

وسیله ای بود برای اندیشیدن و نوشتن ابیاتی که
روی سخن نه صرفاً با ایشان ، بلکه با گروهی از ایرانیان دارد

که ــ باهزار تأسف ــ به هردلیل، در بنای قلعهء استبداد دینی شرکت جُستند

و به خشت و سنگ و مـِلات و آجر این «مدینهء رذیله» بدل گشتند

و هزار افسوس که در میان آنها انسان هایی نیز

یافت می شدند ، که شرافت و روح و وجدانشان

سزاوارِ چنین سرنوشت دردناک و ندامتباری نبود! ـ

........................................................................................................

مکــتـــــــــوب

.....................

اوج ، مکتوب و پَست مکتوب است

به جهان هرچه هست مکتوب است

قلمت در کف است و لوح به پیش

دست برزن که دست مکتوب است

تیغ ِ نامردُمیت اگر روزی

جگری را بِـِخَست مکتوب است

تبر ِ کینـَت ار زمانی چند

بر نهالی نشست مکتوب است

ساقه ای را برید ، مسطور است

ریشه ای را شکست مکتوب است

دست ، دیریت رَهن ِ دشمن بود

حاصل ِ دست بست مکتوب است

تیرهائیت کز کمان بَدی

شُد و نامَد به شست مکتوب است

رنگِ آن خون ِ صاف ِ آهوی دشت

تلخ همچون کـَبَست مکتوب است

می نویسید ـ و نیک ! ـ پس هستید

نیست مکتوب و هست مکتوب است

نوشتان باد وقتِ درویشان

کز ابد تا الــَست مکتوب است ! ـ

.........................................

پاریس ، 15/12/2006
م. سحر

دانشجو می میرد

دانشجو می میرد

...................
ذلّت نمی پذیرد ! ـ

............................

برای اکبر محمدی

..........
که شرفِ نسل ِ خویش بود
...........................................

بر لوح شب ای شعلهء فریاد گذشتی

چون رعد خروشیدی و چون باد گذشتی

گفتی که بمیرم من و ذلت نپذیرم

ذلت نپذیرفتی و آزاد گذشتی

ای آبروی نسل تو از نام تو جاوید

کاین گونه چو تیر از دل بیداد گذشتی ؛

فرزندِ دلی ، عشق تو را زاد ، اگرچند

کوتاه تر از آه ِ پریزاد گذشتی

زین عرصهء بیداد ِ زمانت سفر ای دوست

خوش باد که در جستجوی داد گذشتی

آزادی ما خون ِتو را می طلبیده ست

این هدیه روان کردی و دلشاد گذشتی

این ننگ نپاید که تو را کُشت و مرا کُشت

پاینده تو مانی که چنین راد گذشتی! ـ


م . سحر
پاریس ، 2006-08-01

دوزخ افروزان

.............................................................

به یاد : محمد مختاری و محمد جعفر پوینده

............................................................
.............................

دوزخ افـــــروزان

............................................
از خواب ِ صدها قرن بیدار آمدستند

اصحاب ِ کهفند ، از بُن ِ غار آمدستند

ذیل ِ قرون ، در خامُشستان های تاریخ

پنهان بُدند ، اینک پدیدار آمدستند

حَشر ِ عِظام ِ خلوت ِ کور و کبودند

کز کهنه گورستان ِ اعصار آمدستند

سنگ و گِل ِ بی شرم ِ ویرانشهر ِ لوطند

حَیّ اینچنین از ژرف ِ آوار آمدستند

از عرشه بیرون راندهء طوفان ِ نوحند

وینک ز کشتیبان طلبکار آمدستند

از قلب ِ دقیانوسشان نقدینه در کف

میراث ِ انسان را خریدار آمدستند !ـ

خَس بُن ستروَن بوته اند، اینجا به بوی

ـ "جَنـّات ِ تـَجری تـَحت ِ اَنهار" آمدستند

با هیزُم اندوزان ِ دوزخ برفروزان

زی جنگل ِ رویش ، تبردار آمدستند

بر هرچ از آن زایَد نماد ِ شادی و عشق

هستی گداز و شـُعله کِردار آمدستند

نام ِ خداشان بر زبان پیغام ِ مرگ است

با چوب ِ دار و حکم ِ دادار آمدستند

یغمائی ِ غول ِ اَنیرانند ازیراک

ایرانی اند ، اما مغول وار آمدستند

زینسان که در جبر و تحَجّر بندیانند

بی اختیارند ، ارچه مُختار آمدستند

جُند ِ شقاوت پیشهء جهلند و بیداد

با عقل و آزادی به پیکار آمدستند


این سو ، ولی ، فوج ِ کبوترهای عاشق

با شاخهء زیتون به منقار آمدستند ؛

روینده بر بام ِ جهان ، آواز ِ نورند

ارکان ِ ظلمت را به انکار آمدستند ! ـ

.............................................................................................
پاریس
17/12/1998
م . سحر

...........................................................................

version française : .........................................

http://sahargaahaan.blogspot.com/2006/12/les-allumeurs-de-lenfer.html

مطلق بیداد

............................................................

مُطلق ِ بیداد

....................................................................

.

خلوت ِ من قصهء فراق ِ وطن بود

قصهء دَه سال غُصه خلوت ِ من بود

زانچه کشیدم در این هوای روانسای

صد به خفا بود اگر یکی به علن بود

بارگه داغ و درد ساحت ِ دل بود

لانهء رنج و شکنج ، خانهء تن بود

ساغرم آکندهء همارهء زقّوم

بادهء من زهر در سفال ِ کهن بود

طعم ِ عدم داشت باده ای که به کف بود

بوی کفن داشت جامه ای که به تن بود

گُلخن ِ من بود اگرچه خیل ِ کسان را

غربت ِ من باغ ِ یاسمین و سمن بود

دوزخ ِ من بود اگر بهشت ِ زمین بود

تاوهء من بود اگر بهار و چمن بود

من نه به پای خود این طریق سپردم

سنگ ِ رهایم ، ستم فلاخن ِ من بود

خانهء اجداد پی سپردهء وحشت

پهنهء آشوب و پایگاه فتن بود

بر وطنم زیر ران ِ قهر و عداوت

خنگ ِ زمین باره ای گـُسسته رسن بود

بادی اگر بود ، آشیانه ربا بود

ابری اگر بود ، آسمانه فکن بود

سیل نوازنده بود و زلزله قواّل

صاعقه رقّاص و رعد دایره زن بود

گوش ِ زمان کـَر ز بس فغان و هیاهوی

جان ِ جهان خسته زین تنا و تنن بود

سرخوشی زاغ بود و عشرت ِ کرکس

شادی ِ خفّاش بود و عیش ِ زغن بود

بال فروبسته زین شقاوت ِ بی مرز

بر لب ِ قُمری سکوت گرم ِ سخن بود

وعدهء دین زی فراکجای بدآباد

شهرِ فضیلت نبود ، قعرِ لجن بود

زین ره تیغ و دریغ ، غایت و مقصود

خانهء رامش نبود ، بیت ِ حَزَن بود

هادی ملّت خدا نبود ، خطا بود

مصدر ِ دعوی دهان نبود ، لگن بود

جان ِ طبیعت در آستان ِ جنون از

نعرهء دجّال طبع ِ چاله دهن بود

خدعه زرهپوش ِ جهل بود و خرافات

کینه علمدار ِ مکر بود و محن بود


حاصل ِ صد نسل در حریق فِتـَن سوخت

حاصل ِ صد نسل در حریق ِ فِتـَن بود

مطلق ِ بیداد در کلام نگنجد

مطلق ِ بیداد ماورای سخن بود


طبع ِ مرا خار کین خلیده به دل بود

رنج ِ مرا جامهء قصیده به تن بود. ـ


پاریس ، یکم فروردین 1368
برابر با 22 مارس 1989

م . سحر

..............................

خوشنویسی های این صفحه از : یاشار