
ای ثانیه های گُنگ ِ سرگردان
بیهوده روان ِ بی ثمر گردان
ای ثانیه های زرد ِ پائیزی
با برگ ِ درخت ، دربـِدَر ، گردان
ای ثانیه های دور ِ ناپیدا
اندیشه رُبای کور و کر گردان
ای ثانیه های کهنهء نو پوی
ما را ز گذار باخبر گردان
ای ثانیه های جنگ ِ با تصویر
در آینه های غرقه در گــَردان
ای ثانیه های سایه بر دیوار
تنهایی را درازتر گردان
ای ثانیه های شادی ِ گــَهـــگاه
اندوه ِ مُدام را دگر گردان
ای ثانیه های برق ِ تُندرکوب
شب روشندار و تیره تر گردان
ای ثانیه های ابر ِ باران زای
آرام گذار و بارور گردان
ای ثانیه های پرده پوشی ها
در عربده های پرده در گردان
ای ثانیه های سرّ ِ بی نامان
افسانهء بام و کوی و در گردان
ای ثانیه های عیش ِ آسانرو
اوقات ِ فراق ، مختصر گردان
ای ثانیه های خسته و مأیوس
ایاّم ِ ملال را هدر گردان
ای ثانیه های خالی از حسرت
در عرصهء دانش و هنر گردان
ای ثانیه های ناب ِ نادانی
کژپوی و نظر ز راست برگردان
ای ثانیه ها ، من از شمایانم
گر پُرخطرید ، ور خطرگردان ؛
عُمرید و اگر سراسرید افسوس
آبید در این سراب ِ سرگردان.ـ
پاریس ، 18/9/1995
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر