20 November 2009
19 November 2009
..........................................................................................................
دیــدار محمد رضا شاهیــد بــا «م.سحر»ـ
به مناسبت انتشــار 3 کتاب جدیــد از او
..............................................................................
این کتاب ها را می توانید از طریق تماس با نشانی های اینترنتی زیر تهیه کنید
1ـ نشانی ناشر (نشر پیام )ـ در آلمان و لوکزامبورگ:ـ
payam.bayan@yahoo.de
2 ـ نشانی سراینده :ـ
m.sahar@free.fr
17 November 2009
در رابطه با اعدام یک جوان کرد ایرانی (احسان فتاحیان)ـ
خبرهای قتل و کشتار فراوانند و به یمن استبداد سی سالهء دینی روزی نیست که اخبار ناگوار و دردناک و شرم آور قتل و اعدام و سنگسار و ضرب وجرح یا ناپدید شدن ایرانیان ، به ویژه جوانان این آب و خاک به گوش نرسد و انسانهای آزاده و میهن دوست را غریق اندوه و رنج نسازد.ـ
یکی از آخرین این خبر ها مربوط است به اعدام یک جوان ایرانی اهل کردستان که طبق حکم «قاضی شرع» در یک بیدادگاه بدوی به ده سال زندان محکوم بوده است اما قاضی دادگاه تجدید نظر ، به جای تعدیل حکم پیشین دست به یک رذالت آلوده و حکم اعدام او را صادر کرده و به همین سادگی جان جوانی را از او و فرزندی را از خانوادهء او و انسانی را از کشور او گرفته است. واین یعنی قتل عمد . این همان کاری ست که در سال 1367 در ابعاد وسیع و چندین هزارنفری ، به فتوای «امام» انجام شد و همین کسانی که امروز کل حاکمیت را تصاحب کرده اند مجری این فرمان جنایتکارانه بودند.ـ
به هرحال من باشنیدن خبر اعدام این جوان هم وطن یادداشت کوتاهی در فیس بوک نهادم. چند ساعت بعد ، دوست نادیده ای با نام وریا محمدی که خود را از دوستان احسان فتاحیان معرفی کرد با من تماس گرفت و از من خواست تا در زمینهء این اعدام بی شرمانه و ضد انسانی نظرم را ابراز کنم و به سئوالات چندی از وی پاسخ گویم. من نیز ضمن عرض تسلیت به او و همهء نزدیکان و دوستان احسان ، به درخواست او پاسخ مثبت دادم و چند ساعت بعد ، مطالب زیر را در پاسخ سئوالات وی فرستادم و درج آن را دراین اوراق بی مناسبت نمی یابم :ـ
این سؤال ها با مقدمه ای همراه است از آقای محمدی که در ذیل می آید و سپس به پرسش ها پاسخ داده می شود:ـ
با درود بیکران
احسان (اسماعیل) فتاحيان فرزند عزت الله، مرداد ماه سال گذشته در شهر کامياران دستگير و به اتهام محاربه از طريق عضویت در گروه محارب از سوی قاضی بابايی رئيس شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به تحمل ۱۰ سال حبس توام با تبعيد به شهرستان رامهرمز محکوم شد؛ دادستان عمومی و انقلاب کامياران و همینطور آقای نصرالله نصری بعنوان وکیل احسان فتاحيان، نسبت به حکم صادره اعتراض کردند که با توجه به تقاضای تشديد مجازات از طرف دادستان شهرستان کامياران که مجازات تعيين شده را متناسب با شدت عمل ارتکابی ندانسته بود، به استناد تبصره ۳ ماده ۲۲ قانون اصلاح تشکيل دادگاههای عمومی و انقلاب و مواد ۱۸۶ ، ۱۹۰ و ۱۹۱ قانون مجازات اسلامی، با تشديد مجازات حبس در تبعيد به مجازات اعدام، تقاضای تجديدنظرخواهی وی نيز مردود اعلام شد. ـ
تداوم جنایتگری در ایران توسط قدرت حاکم امری است هرروزه و همگان بدان اذعان دارند،در فهرست جنایت سالاران جهانی، جمهوری اسلامی صدر نشین شده است. ـ
جمهوری اسلامی از معدود حاکمیتهای توتالیتری و مستبد جهان معاصر است که نفوذ خود را در لایه های گوناگون اجتماعی، برضد ارزشهای جهانی بنا نهاده است. این رژیم ایران اسلامی را به مکانی بدل کرده است که ارزشها جای خود را به ضد ارزشها داده اند و ضد ارزشها جایگزین ارزشها گشته اند. ـ
تامل در کارنامه اعدامهای جمهوری اسلامی در دو دهه و نیم اخیر بر هر جستجوگری عیان می-سازد که رژیمی که قادر به خونین کردن نوروز مردم سنندج و اعدام هزاران مبارز شریف در آغازین روزهای به قدرت رسیدنش است، رژیمی که در تابستان سال 67 هزاران زندانی سیاسی را که برخی از آنها حتی حکمشان نیز سپری شده بود، به جوخه های اعدام می سپارد، رژیمی که عناصرش در لوای فتواهای مذهبی حکم اعدام صدها نفر را در خیابان و کوچه و بازارها به اجرا درآورده اند و رژیمی که قهارانه ترین سرکوبگریها را در بوته آزمایش نهاده است، خوراک ماشین اعدامش، بیشتر از هراس ماست. مبارزه برای نجات احسان های دیگر، مبارزه برای نفس کشیدن هر ابرانی است. ـ
............................................................................ وریا محمدی
1) ممنون که دعوت ما را قبول کردبد. لطفاً برای خوانندگان ما از سوابق خودتان به اختصار توضیحی ارائه فرمایید.ـ
خواهش می کنم . پذیرش دعوت شما به عنوان یک هموطن کرد ، که بی عدالتی مطلق یک حکومت سرکوبگر و جاهل ، دوست جوان و همرزم صمیی تان را ناجوانمردانه و بر خلاف همهء موازین انسانی و قانونی و حقوقی به جوخهء مرگ سپرده است کاملا طبیعی و وظیفهء انسانی من بوده است. ـ
ازسوابق من می خواهید بدانید، وقت خوانندگانتان را نمی گیرم. من محمد جلالی چیمه هستم. بیش از سه دهه است که به عنوان شاعر( با نام شعری م.سحر) و هنرمندی تبعیدی در فرانسه زندگی می کنم و به دلیل اعتراضی که همواره نسبت به روش و افکار و رفتار ضد انسانی و ضد ایرانی حکومتگران سی سالهء استبداد دینی در کشورم داشته ام و این اعتراض در شعر ها و نوشته ها یا کوشش های دیگر هنری و فرهنگی ی من انعکاس یافته اند ، ناگزیر به انتخاب زندگی و اقامت در تبعید بوده ام . ـ
2) به عنوان آغاز بحث بفرمایید که چه برداشتی از اعدام احسان دارید و اون رو در مجموع چگونه دیدید؟ هدف از اعدام را چه میدانید؟
از اعدام احسان ، همچون سایر قتل های سیاسی که سی سال است به شیوه ای روشمند با اتکاء به موازین به اصطلاح شرعی ویا به بهانهء اجرای قانون وعدالت در«حکومت دینی و الهی» بی وقفه درسراسر ایران واقع شده و کشور ما را به یک قصابخانهء تمام عیار ملایان نادان و قدرت پرست بدل کره ، نخست احساس نفرت کرده ام.
من اصولا با اجرای حکم اعدام حتی در باره جانیان هم مخالفم ، زیرا معتقدم که جان آدمی ملک طلق هیچ قدرتمدار یا حاکم یا قاضی نیست و احدی به نام جامعه یا قانون یا عدالت یا خدا ، حق ندارد چیزی را که قادر به بازپس دادن آن نیست از کسی بگیرد. این به طور کلی اعتقاد من است. ـ
اما آنچه در ایران می گذرد ، چیز دیگری ست. به نظر من سی سال است که در ایران
گروهی به نام انقلاب و حکومت اسلامی( شیعه دوازده امامی و آنهم ازنوع ولایت فقیه ) با تصاحب قدرت سیاسی ومصادرهء دین و الهیات و فقه و شرع ، آنچه کرده اند ، اگرچه زپوشش و صورتک قانونی و شرعی انجام می شده و نام اجرای عدالت اسلامی بر خود می نهاده است ، جزجنایت سیستماتیک و برنامه ریزی شده و نهادینه شدهء دولتی بر ضد بشریت نبوده است. و همهء ایرانیان ـ از هر قشر و گروهی ـ بلا استثناء ازقربانیان این توحش و بربریت حکومت استبداد دینی ولایت فقها بوده اند. از اکثریت یعنی از مردم شیعه مذهب ایران بگیرید تا برسید به سایر اقلیت های دینی و اعتقادی و ملی و غیره...ـ
مردم ایران در برخورداری از بی عدالتی و قساوت و سرکوب ، در نظام اسلامی از مساوات کامل برخورداربوده اند.ـ
قتل احسان فتاحیان یکی از آخرین نمونه های جنایات رسمی و دولتی نظام ولایت ملایان در ایران است که متأسفانه همچنان ادامه دارد و تا زمانی که چنین نظمی بر ایران حکمفرماست، دستگاه عدالت کشوری جز به روش دیوان بلخ عمل نخواهد کرد و جز ستم و جور و بی عدالتی را به نام عدل (که ظاهرا یکی از اصول تشیع هم هست ) بر مردم سراسر ایران جاری نخواهد داشت. ـ
قتل احسان فتاحیان نیز یک نمونهء واضح و روشن ِ «عدالت دیوان بلخی»ی حاکمیت ولایت فقیه در ایران است:
جوانی را به جرم عقیده اش دستگیر و شکنجه کرده اند و سپس قاضی شرع حکومتی اورا به ده سال زندان محکوم کرده ، اما بعد به دلایل سیاسی خاصی( که هیچ ارتباط و نسبتی با شخص ِزندانی و جرم و جنحه او ندارد) ، قاضی شرع دیگری در دادگاه تجدید نظرـ که قاعدتاَ هدفش و وظیفه اش تعدیل مدت محکومیت است ، پشت کرسی عدالت دینی اش می نشیند و حکم دادگاه بدوی را به اشد مجازات بدل می کند و جان جوان بی گناهی را ظالمانه می گیرد. چنین شیوه ای در جهان ، تنها در دستگاه قضایی یک نظام استبداد دینی قابل تحقق است و چنین طرز برخوردی با مسئلهء عدالت تنها در بربریتی به نام حکومت ولایت فقها در ایران تصور کردنی ست. ـ
تصور میکنید این حکم را چرا به این سرعت بالا بردند و چرا با همان سرعت به اجرا گذاشتند؟
اشاره کردم که صدور حکم در نظام قضایی حکومت دینی ، ارتباط و تناسب ِ چندانی با اجرای عدالت ندارد. مقصود اصلی ایجاد رُعب عمومی و تحمیل فضای اختناق بر سراسر کشور است تا ازین طریق مردم ایران در برابر حکومت تحمیلی خاضع و خاشع باشتند و در ابعاد گونان به سلطهء استبداد گردن نهند . ازین رو قضاوت و دادگری تابع سیاست است و همواره با ظاهری آراسته و قانونی و مشروع زائدهء حکومت جور و ابزاری در دست حاکمیت است.ـ
بنابر این در چنین نظام هایی عدالت یک «فرشته» بیشتر ندارد که در حقیقت نه «فرشته عدالت» که همانا «دیو حاکمیت دینی یا ایدئولوژیک » است . دیوی که پیش و بیش از همه پاسدار تحکیم استبداد و درخدمت تداوم حکومت زور بوده و هرگز و هیچگاه نگران اجرای هیچ عدالتی نیست.ـ
معیار و سنگ ترازوی «عدالت» در حکومت دینی نه «عدالت »که« سیاست» است و «سیاست » هم نه در معنای علم تدبیرمدن و ادارهء خردورزانه ء دولت و حکومت بلکه بیشتر در معنای وحشی و بدوی آن همواره مطمح نظر حاکمان دینی و قضات شرع بوده است. ـ
میدانیم که در استبدادهای شرقی و نظام های مطلقه سلطانی و خودکامهء سنتی واژه «سیاست» (در فارسی و عربی و ترکی عثمانی) به معنای تنبیه و مجازات و ایجاد ترس و رعب به کار میرفته است و این برداشت از معنای واژهء «سیاست» در دستگاه قضایی حکومت دینی سی ساله ایران همواره بیشتر مورد توجه ارباب قدرت و قضاوت بوده است. ـ
ازین رو آنچه را که حاکمیت ملایان در ایران قوه قضائیه نامیده اند کلاه شرعی ریاکارانه ای ست که جز ابزار دست زورمداران حکومت دینی نبوده و انتظار پاسداری «عدل و داد» از قضات شرع که پایی در وزارت اطلاعات و دستی در سپاه و بسیج ودیگر نیرو های سرکوبگر این نظام دارند ، انتظار بیهوده ای ست. ـ
بنا بر این قاضی شرع با بالا بردن حکم مجازات احسان فتاحیان در دادگاه تجدید نظر ، کاری جز اجرای فرمان نظامیان و مجریان سیاست سرکوب در رده های بالای نظام ولایت فقیه نکرده است. این بازی ها برای قانونی وانمود کردن تصمیمهایی ست که سرکوبگران در ارتباط با زندانیان یا مبارزان و مخالفان حکومت دینی ایران اتخاذ می کنند. ـ
3) فکر میکنید که چرا دست خشونت جمهوری اسلامی در کردستان به درجاتی بالاتر از دیگر مناطق است؟
این سئوال محتاج توضیح و تشریح مفصل تری ست که در محدودهء پرسش و پاسخ ما متأسفانه فرصت نیست. ـ
می توانم اشاره وار بگویم و بگذرم که : ـ
ـ به دلیل وجود سنت اعتراضی سی ساله(از پیشینهء قبل از انقلاب درمی گذریم) در کردستان و نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی و هم مرزی برخی مناطق کردستان ایران با کشورهای همجوار به ویژه عراق و اوضاع خاص منطقه ونیز به واسطهء عدم تجانس مطلق ولایت ملایان شیعه با فرهنگ و مذهب و خواستهای سیاسی و فرهنگی مردم کردستان که بیشتر آنان اهل سنت هستند و به لحاظ نوع نگاه (در حوزه های گوناگون سیاست و فرهنگ و مذهب) ، با ملاها ی حاکم تضاد حل ناشدنی دارند و نیز به دلیل رشد جنبش آزادی خواهی بی سابقه ای که در سراسر ایران برپا شده است. ـ
زیرا حاکمان دینی، کردستان ایران را حلقهء ضعیفی از تسلط حاکمیت خود می شمارند و این منطقه را پایگاه یا پناهگاه بالقوه ای تصور می کنند که ممکن است در وضعیتی خاص ، برای اقتدار آنان مشکلات جدی ایجاد کند. ازین رو شمشیر سرکوب از رو بسته اند و اعدام جوانان مخالف یا مبارز این منطقه ، بیش از هرچیز به قصد ایجاد رعب و وحشت صورت می گیرد . وحشت در مردم کردستان و نیز مردم سراسر ایران ، از پایتخت بگیرید تا برسید به مناطق مرزی شرق و غرب یا شمال و جنوب کشور. ـ
4) با توجه به اینکه تعداد دیگری از فعالین سیاسی کرد در شرف اعدام قرار دارند، برای نجات آنها بر این باور هستید که آیا میتوان اقدامات بازدارنده انجام داد؟ اگر آری چه اقداماتی؟
پیش از پرداختن به این سئوال من یک نکتهء کلی دیگر بگویم و آن این است که مسائل و مشکلات ما ایرانیان و درد ما مردم این سرزمین مشترک است ، چه کردستان نشین باشیم چه خراسان نشین یا تهران نشین ، فارسی زبان باشیم یا ترک زبان ، بلوچ باشیم یا گیلک یا متعلق به عشایر و ایلات گوناگون این کشور دیرسال باشیم ، معتقد به شیعهء دوازده امامی باشیم یا اهل سنت یا درویش قادری یاگنابادی یا پیرو مذاهب و آئین هایی از نوع مسیحی و یهودی یا بهایی یا ایزدی یا اصولاً آته ئیست و بی خدا باشیم ، خلاصه کنم ، هرکه و هرچه باشیم همگی ما سرنوشتمان به یکدیگر گره خورده است و سرنشینان یک سفینه ایم. ـ
پیش از این هم گفتم در حکومتی که با نام حکومت اسلامی ولایت فقیه بر ایران تسلط یافته و هم اکنون سی ساله شده ، همهء شهروندان ایرانی و همه اهالی ولایات و ایالات در یک عنصر سهم مساوی دارند و ازین بابت به قول مؤمنان و مبلغان اسلامی ، فرقی میان سیاه حبشی و سفید رومی نیست. و این عنصر، همانا ظلم وستمی ست که بلا استثناء و به اشتراک بر همهء ایرانیان می رود. ـ
تفاوت میان مردم کردستان نشین با یزدنشینان و اصفهان نشینان در آن است که اینان روزگاری چند، گرفتار سوء تفاهم و در وجود «نقطهء اشتراک و هم سخنی » با این این نظام دچار توهم بودند، (یعنی یک چند تصور می کردند ـ و دیگر نمی کنند !ـ که نظام حاکم، بر ارزش های ایمانی آنها استوار است و به دین آنان تکیه دارد ، در حالیکه ایرانیان اهل سنت از همان آغاز خوشبختانه گرفتار چنین توهم و تصوری نبوده اند!)ـ
این نظام که زورگویی و تحمیل و جبر و ظلم ، بخش جدایی ناپذیری از بنیاد های فکری و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی حاکمیت اوست ، این بخش از دارندگی و برازندگی حاکمیت خود را به تساوی میان ایرانیان ـ از هر رنگ و شکل و اعتقاد و مذهب که باشندـ تقسیم می کند و ستمی که حاکم است پیش از آن و بیش از آن که به این قوم یا آن قوم و این مذهب یا آن مذهب روا شود ، گلیم بدبختی وشمد فقر و فحشا و تحقیر همهء ایرانیان را می بافد. بنا بر این ، نظام ولایت ملایان دشمن انسانیت است و انسان ایرانی از هر نژاد و قوم و مذهب و اعتقاد که باشد از فشار و اختناق و ظلم و جور او در امان نیست. ـ
من شخصا با نگاهی به تجربیات پنجاه سالهء جامعهء ایران، اعتقادی به مبارزه خشونت بار و مسلحانه ندارم ، هرچند خشونت نهادینه شده و سیستماتیک دولتی می کوشد تا راه دیگری پیش پای مردم مخالف و مبارز ایران نگذارد. ـ
بنا بر این راه رهایی همهء ایرانیان را در یک رزم مشترک و هماهنگ شده و همدل برای ایجاد آزادی و دموکراسی در ایران می دانم و به نظرم با حوادث اخیر و قیام جانانه ای که در ماههای اخیر از سوی مردم ایران صورت گرفته و به جنبش سبز اشتهار یافته، این فرصت برای همهء سرنشینان این کشتی ، یعنی همه مردم سراسر ایران فراهم شده است تا راه پر مخاطرهء دموکراسی در میهن مشترک را همراه و همدل و هماهنگ با یکدیگر بپیمایند. راهی که از خشونت نظامی بپرهیزد و از هرگونه روش ممکن دیگر از نوع تظاهرات ، اعتصابات ، اعتراضات و غیره ، بهره گیرد و جویبارها و نهر های جاری مقاومت در این سو و آن سوی ایران را به رودخانهء عظیم ِ آزادیخواهی ایرانیان پیوند زند.ـ
تنها در صورت موفقیت چنین رستاخیز سراسری و ملی ست که می توان به اجرای عدالت در ایران امیدی بست و پاسخ به خواست های دموکراتیک مردم ایران و نیاز های برحق قومی و فرهنگی و زبانی مردم ایالات و ولایات ایران را تحقق پذیر کرد. ـ
اما در بارهء این که: «چگونه می توان از اعدام های تازه تر و برنامه های شوم تازه ای که قاتلان حاکم طرح ریزی می کنند ، جلوگیری کرد ؟» ، نکته ای را که جایی ، در حاشیهء خبر اعدام احسان فتاحیان نوشته بودم ، تکرار می کنم ، بی آن که بخواهم فعالیت های سازمانهای انساندوست و طرفدار حقوق بشر را ناچیز بشمارم و بی آنکه بخواهم نقش انسانهایی را که به شکل های گوناگون بر ضد کشتار و سرکوب و زندانی کردن ها اعتراض می کنند نادیده بگیرم و خدای ناکرده این کوشش ها را شایسته ستایش و تکریم ندانم و آن نکته این بود که : ـ
«این نظام در برابر ارزش هایی که انسانیت را به رخ او بکشند و در برابر شیوه ها و گفتارهایی که رویاروی نظم سیاسی و فکری یا ایدئولوژیک وی بایستند واز حقوق آدمی دم زنند جری تر و هارتر می شود زیرا در کُنه وجود و دربنیان فکری این نظام، انسان و حقوق انسان جایی ندارد و هرچه بیشتر با اتکا به ارزش هایی از نوع هومانیسم و حقوق بشر به سراغ او بروند و او را به پذیرش این حق دعوت کنند ، این نظام وجود وحشی خود را بیشتر از پیش به نمایش می گذارد و قربانی های بیشتری از مردم می گیرد. او میخواهد موقعیتی را که به چنگ آورده است حفظ کند و راه محفوظ داشتن این موقعیت را در سرکوب و ایجاد وحشت می داند وبرای او این عبارت جنایتکارانه و تروریستی عربی که می گوید :«النصرُ بِالرُعب» (یعنی پیروزی در وحشت افکنی ست) بر عبارت قرآنی «لا اله الا الله» فضیلت وبرتری دارد ، ضمن آن که نظام استبداد دینی برای روش های جنایتکارانهء خود توجیهات شرعی فراوان درآستین دارد و می تواند از قرآن و حدیث و تاریخ اسلام نمونه های متعدد در توجیه جنایت بیاورد و رفتار تبهکارانهء حاکمان را موجه جلوه دهد. ـ
حربهء حقوق بشر دربرابر چنین رژیم دُژ باور و درنده خو، کارایی چندانی ندارد، به ویژه در این موقعیت خاص اجتماعی و تاریخی که به واسطهء اوج گیری مبارزات مردم ایران ، نظام ولایت ملایان ، چون مار زخمی خود را در محاصره و مخاطره می بیند. ـ
باید سازمان های حقوق بشر و عفو بین الملل بیشتر از آنچه تا کنون توجه داشته اند به طرز تفکر و ساختار فکری و ویژگی های ذهنی حکومتگران اسلامی بیندیشند و آگاهی کسب کنند. فرهنگ حقوق بشر که متکی به اومانیسم عصر روشنگری ست هرگز با جنایتکاران قدرت طلبی که خود را نماینده الله بر روی زمین می شمارند و ارتکاب هرگونه جنایتی را از سوی قرآن و رسول و ائمه و مراجع برخود مجاز می شمارند ، زبان مشترکی نخواهد یافت و با آنان به تفاهمی نخواهد رسید و در این میان وقتها تلف خواهد شد و سرهای بیگناهان بر باد خواهد رفت.ـ
اگر نهاد های حقوق بشری به این نتیجه برسند که ایجاد گفتگو و تعامل با گردانندگان چنین نظام هایی غیر ممکن است ، در چنین صورتی انرژی خود را بیهوده تلف نخواهند کرد و پتانسیل و توانایی و نیروی کارساز خود را در مسیرهای دیگری به کار خواهند انداخت . مثلا فشار به دولت های غربی خواهند آورد تا حقوق انسانها را برمنافع تجاری و اقتصادی خود رجحان نهند و دست از مماشات و همکاری و همدستی با جانیان بردارند. این تنها روشی ست که کوشش های حقوق بشری وآرمان های انساندوستان جهان مدرن را به مسیر درست تری هدایت خواهد کرد و با فشار بر دولتها وسیاستورزان ، جوامع دموکراتیک ، نظام ها و گروه های مستبد توتالیتر یا فوندامانتالیست دینی و ایدئولوژیک را محدود و ضعیف خواهد کرد تا جایی که سرانجام در برابر مبارزات آزادی طلبانه ء مردمی که زیر سیطرهء بیداد آنها دست و پا می زنند، شکست بخورند و راهی گورستانهای تاریخ گردند. » ـ
.................................................................................................... محمد جلالی چیمه (م.سحر)
............................................................................................................... پاریس ، 15 نوامبر 2009
15 November 2009
م.سحر در مصاحبه با ایرج ادیب زاده از رادیو زمانه
06 November 2009
«««« ســـــرود ســـبـــــــــز »»»»
پــیشکــش آزادگـــان
سبزه در پیش ِ پای آزادی
سبزمی روید آفتاب امروز
تا بروبد غبارِ خواب امروز
سبز می خندد آن دوچشم سیاه
سبز می پوید آن مسافرِ راه
سبز، سبز ست ، سبز ، سبز تر است
عشق با سبز، یار ِ هم سفر است
صلح از سبز زادِ ره دارد
سبز در عشق پایگه دارد
سبز، آینده را نشانده به دوش
رهروِ شب نورد ِ شادی کوش
سبز با جان ِ مِهر می پوید
مِهر در خاک ِ سبز می روید
سبز ما سبز روزگاران ست
روح ِ پر شوکتِ بهاران ست
آن که در هفت سین ِ هر نوروز
نو شود ، دلربا و جان افروز
سبزِ ما آرمان ِ آزادی ست
کارگاه شکوفه و شادی ست
آن که خون ِ نداش در سخن ست
آتش اندرنهاده ی چمن ست
لاله زاران این وطن با اوست
دل عشّاق، نغمه زن با اوست
از درخش سراب ، تا سر ِ آب
سیل خون سیاوش و سهراب
سبز ما سبز جاودانگی ست
کوری چشم دزد خانگی است
کوری چشم ِ دشمن ِ ناداشت
آنکه بد می دُرود و بد می کاشت
سبز ما سبز شوق ِ بیداری ست
نفس ِ صبح ، درشب ِ تاری ست
سبزِ شور جوانی ست و اُمید
صوب ِدریا و صید مروارید
می رود موج موج و دامن گیر
از دل ِ شیر تا دل ِ تقدیر
سبز ِما جاودانی جان است
آبی آسمان ایران است
سبز دریای آرزوی کویر
ابر، زندان و قطره در زنجیر
سبز ما سبزتر دمیده به خاک
گـُرگ ازآن زوزه برده زی افلاک
گـُرگ از آن بی مهار می تازد
که شبش داو ِ صبح می بازد
شب ِ دشمن ، شب ِ زمستانی ست
سبز ما نوبهار ایرانی ست
سبز فرداست سبز نور و نشاط
آخرین ریگ ِ کوزهء خیاط
سبز نوروزِ ِ صد خزانگذر ست
سبز نور و نشاط را خبر ست
عشق ِ نوباوه ، طبل می کوبد
خِرَدِ پیر ، راه می روبد
آرزوی جوان و شور ِ زمان
می زند دست و می فشاند جان
راه ، سبز است پیش پای امید
گام ِ آزاده خالی از تردید
دامن سرو سایه گستر سبز
سر آزادهء صنوبر سبز
سبزِ پیوند ، سبز همراهی
سبزِ اندیشه سبزِ آگاهی
سبز ِ خورشید ، سبز ِ کوچ ِ ظلام
طشت رسوایی اش فتاده ز بام
سبز بیداد ، در قلمرو داد
رفته همچون غبار غم برباد!
ای وطن دور روزگارت را
خشم فریاد ِ شعله بارت را
چون سر عاشقان ِ شیفته ات
دل به آزادگی فریفته ات
سبز می خواهم ، ای سرای امید
از همین لحظه تا همان جاوید !
............................................................
پاریس، 5.11.2009
ایمیل سراینده :
m.sahar@free.fr
.............................................................
تصویر مینیاتور زیبا که با مضمون این شعر همراه وهم سخن است ، کار هنرمند ارزنده ، دوست عزیزم مرتضی رفیعی ست ، که پس از خواندن این شعر ، لطف کرده و آنرا برایم فرستاده است.ـ
.............................................................
02 November 2009
جنایت فرهنگی
به شاعران ونویسندگان واقعی،یک جنایت فرهنگی ست!ـ

این یادداشت را امروز روی صفحهء فیس بوک خودم قرار داده ام. از آنجا که موضوع کم اهمیتی نیست ، برای تنبه برخی افراد و آگاهی دیگران ، عین مطلب را همینجا روی این صفحات هم قرار می دهم : ـ
گویا این روزها ، به دلیل بی درو پیکر بودن دنیای اینترنتی و کج سلیقگی و کم سوادی بعضی گردانندگان سایت ها که با شعر فارسی به کل بیگانه اند ، برخی آدم های کج ذوق یا مغرض ، برخی ابیات مبتذل و احمقانه را به برخی شاعران این روزگار نسبت می دهند.ـ یکی از این موارد، بیت های حقیر و سطح پایین و بی محتوایی ست که به اصطلاح «برضد رهبر»ساخته شده و آن را به نویسندهء خوش ذوق و طنزپرداز بزرگ معاصر هادی خرسندی نسبت داده اند!ـ
من به سهم خودم و در حد آگاهی و شناختی که از شعر فارسی و از زبان و ذوق و آگاهی و اندیشهء هادی دارم ساحت او را از سخنان مبتذلی ازین دست مبرا می دانم و این گونه رفتار رذیلانه یا ابلهانه ء برخی مغرضان یا نادانان را که به قصد تخریب یا اغراض آلودهء دیگر صورت می گیرد محکوم می کنم .ـ
م.سحر
22 October 2009
دو ویدئو

دیدار محمدرضا شاهید (صدای آمریکا) با : م . سحــر
به منــاسبت انتشــــار ســه کتــاب از او
..................................................................................برای اطلاع بیشتر در باره این سه کتاب
به اینجا اشاره کنید
.................................................................
خواننده : شقایق کمالی
آهنگساز : سیاوش بیضایی
شعر : م.سحر
16 October 2009
بیست و یکمین روز جهانی شعر ـ پاریس
بیست و یکمین روز جهانی شعر
روز شنبه 17 اکتبر در پاریس برگزار می شود
موضوع این جشنوارهء یک روزهء شعر ، امسال پیرامون
ـ « در آینهء دیگری» ـ
خواهد بود
بخشی از برنامه این جشنواره که م.سحر نیز با آن همکاری دارد به زبان فرانسه همینجا درج شده است
.................................................................................................................
XXIe Journée mondiale de la poésie

organisée par l'association
Poesia 2 Ottobre - Paris
autour du thème
Dans le miroir de l'Autre
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
¤ le samedi 17 octobre 2009
de 15 h à 20 h
à la Salle des fêtes
Mairie du XIVe arrondissement de Paris
12, rue Durouchoux
métro : Mouton-Duvernet (ligne 4) ; bus : 28, 36, 38, 58, 68
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Actes de présence
présente deux montages poétiques
Hommage à Pablo Neruda
en compagnie de Pedro Viana et Eric Meyleuc
et
Flammes du passé, projections en devenir
(en compagnie de Cristina Castello, Danièle Dailloux
Mohammad Djalali, Christophe Frionnet, Pedro Viana et Éric Meyleuc)
poèmes de
Renata Ada-Ruata, Maurice Audebert, Cristina Castello,
Jean-Claude Diamant-Berger
Mohammad Djalali (M. Sahar),Patricia Laranco, Nicolle Leclercq
Acyr Correa Leite Maya
Liliane Mayérowitz, Éric Meyleuc, Denise Peyroche
Alessandro Rolandi, Joëlle Thiénard, Pedro Vianna
entrée libre
pour voir l'affiche de la
XXIe Journée mondiale de la poésie , cliquez sur l'image
01 October 2009
اینجا کسی به فکر درختان باغ نیست!ـ
...........................................................................
اینجا کسی به فکر درختان باغ نیست!ـ
...........................................................................
ـ « یکصد و ده اصله ازدرختان چند صد سالهءباغ فین کاشان
شعر زیر متأثر از این خبر است.ـ
................................................................................

شب غالب است و اهل جهان را چراغ نیست
گِرد زمین غریوِ دغا تار می تند
جز در فضا سیاهی ِ فوج کلاغ نیست
بر خواهش ِ گیاه ، زمین را غم زمان
وزخاک ، بردمیدن گـُل را فراغ نیست
خاکسترست و سایهء ابلیس و خون خشک
جز فرش راه ِ سوخته ی دشت و راغ نیست
فصلی به کام ِ دوزخ و دین، کارساز ِ مرگ
اینجا کسی به فکر درختان باغ نیست !ـ
پاریس، 30.9.2009
م.سحر
17 September 2009
روز قدس یا روز ایران سبز؟
روز قدس یا روز ایران ِسبز ؟
مسئلهء فلسطین به وجدان فردی تک تک انسان ها ، از آن جمله ما ایرانی ها مربوط می شود
اما هرگز با منافع ملی ایران وملت ایران ارتباطی ندارد.*
هریک از ما به عنوان یک فرد انسانی می توانیم نسبت به ظلمی که در فلسطین یا در هرجای عالم نسبت به انسان ها می رود حساسیت نشان دهیم و حتی می توانیم در قبال ظلم واکنش نشان دهیم و نسبت به موقعیت فردی یا اجتماعی خود ، برضد ظلم به اعتراض برخیزیم.
اگر نویسنده یا شاعریم می توانیم احساس خود را به شعر یا نثر بیان داریم
اگر نقاش یا فیلمسازیم می توانیم تصویر را به صدای اعتراض خود بدل کنیم .
یا از هر هنر دیگری که داریم می توانیم برای بیان این احساس و رساندن صدای اعتراض خود بهره جوییم .
اما حق نداریم منافع ایران و منافع عالی ملت ایران را فدای اعتقادات سیاسی یا ایدئولوژیک خود کنیم ـ هرچند این اعتقادات انساندوستانه بوده باشند ـ
زیرا تنها با یک نگاه ایدئولوژیک است که می توان فارغ از هرگونه مسئولیت و خرد و عقل به منافع ملتی پشت کرد و به دفاع از اعتقاد فردی خود برخاست. واین کاری ست که سی سال است در زمینهء مسئلهء فلسطین در ایران انجام می شود. زیرا رهبران به اصطلاح انقلاب اسلامی وطن و کشور و منافع ملی را اصل نمی دانند بلکه ایدئولوژی خود را که نوعی اسلامیسم من درآوردی سیاسی و جهان وطن است ، مقدم و مرجّح بر منافع تاریخی و ملی ایران می شمارند.
همهء ما می توانیم بر این اعتقاد باشیم که اسرائیلی ها سالهاست به ساکنان عرب فلسطین ظلم روا می دارند و همه ما حق داریم تا همدردی و همدلی خود را با ستمدیدگان این ناحیه از جهان بیان داریم اما هرگز ، هرگز اجازه نداریم به بهانهء دفاع از مردم فلسطین یا جنبش آزادی بخش فلسطینی ها از منافع تاریخی ایران و منافع عالی ملت ایران صرف نظر کنیم. و این کاری ست که سی سال است در ایران انجام می شود و بدعتی ست که خمینی نهاده است و جانشینان نادان و بی و طن و قسی القلب او با حدت و شدت هردم افزونتری آنرا ادامه داده اند و ادامه می دهند.
این سیاست یعنی ضدیت با ایران و جز خیانت نام دیگری بر آن نمی توان نهاد.
مراسم روز قدس هم بر مبنای چنین هدف ضد ایرانی و با اتکای به ایدئولوژی جهان وطن خمینیسم و به نام صدور انقلاب اسلامی تدارک دیده شد و بدعت و سنتی بود که بر ضد منافع عالی مردم ایران نهاده شد.
فردا به احتمال بسیار قوی، آخرین باری خواهد بود که قدرت ننگین سی سالهء اسلامیسم خمینیستی مردم را به شرکت در مراسم تظاهرات روز قدس دعوت می کند.
تصور من آن است که سال آینده ، چنانچه در چنین روزی ازمردم ایران برای تظاهراتی دعوت شود نام این روز نه « روزقدس» بلکه « روز سبز» یا «روزایران سبز» نام گذاری خواهد شد. چنین باد !
م.سحر
پاریس 17.9.2009
* ـ جانبداری در جنگ میان اعراب و اسرائیل با حفظ منافع عالی و ملی ایران در تضاد است و من این نکته را نزدیک به چهار سال پیش ازین در مقاله ای توضیح داده ام
به لینک زیر مراجعه شود:
http://asre-nou.net/1384/bahman/26/m-sahar.html
این مسئله در کادرِوجدانیاتِ انسان های روشنفکر و نیز در حوزهء اعتقادی افرادی مطرح است که به سائقهء اشتراکاتِ دینی یا قومی ، یا زبانی یا به دلائلِ هومانیستی با عرب های فلسطینی همدردند. وجود اینگونه عقاید، هرگز به معنای دشمنی ایران و ایرانیان با یهودیان و اسرائیل نیست، زیرا ایران یک کشور عربی نیست و هرگزدر تضاد و تقابلِ ریشه دار و کهن میان ِ اعراب و اسرائیل شرکت نداشته و نخواهد داشت!
زیرا هرگز منافع ملی و امنیتِ سیاسی ، اقتصادی و مرزی کشور ما با اسرائیل تضاد و تقابلی نداشته و ندارد، در حالیکه این تضاد و تصادم ، همواره با نیروی مقابلِ اسرائیل یعنی با اعراب متأسفانه موجود بوده است. جنگِ خونین و ویرانگر هشت سالهء ایران و عراق - که در آن بسیاری از کشورهای عرب فعالانه شرکت داشتند – نمونه ای از این تقابل و تصادم است.
پس ایرانیان دلیلی برای دشمنی با اسرائیل ندارند. حسابِ حکومت دینی و ایدئولوژیکِ فعلی از مردمِ ایران جداست، زیرا این حکومت که به اُمّتِ واحدهء مسلمان معتقد است و صاحبِ تفکّری بالذات ضدِّ ایرانی ست و تاریخِ حیاتِ خود را ادامه و استمرار ِ موجودیت و سیر ِ تاریخ ایران نمی داند و اصولاَ نه تنها هویت و بنیادهای تاریخی کشور ما را به رسمیت نمی شناسد، بلکه در صددِ نابودی میراث و مظاهرِ مدنیتِ ماست.( ساختنِ سدِ سیوند جهتِ ازمیان بردن آثارِ باستانی و سرگذشتِ تاریخی و فرهنگیِ مردم این سرزمین تنها یک نمونه از ضدیتِ ماهوی این نظام با تمدن و تاریخِ ایران است!)
حسابِ چنین دولتی که بدتر از بیگانه و قومِ اشغالگر در ایران عمل می کند ِ از حسابِ مردم ایران جداست.
اقلیتِ یهودی ایرانی همواره از ایران دوستان و وطن پرستانِ سرزمین ما بوده اند و همواره در پیشرفت های علمی و اقتصادی و فرهنگی کشور ما نقش مهم و کارساز داشته اند. از این رو دولتمردان فعلی اسرائیل مجاز نیستند که میان مردم ایران و یهودیان جهان درّهء هولناک ایجاد کنند! یعنی در میان مردمِ ایران بذرِ کینه بیفشانند و حس ِ انتقام جویی آنان را برای همیشه بر ضدِ اسرائیل و یهود برانگیزند و ملتِ ایران را واردِ جبههء اعراب سازند. این همان خواسته و هدفِ شومی ست که حاکمیتِ ویرانگر و متحجر حاکم بر ایران تعقیب می کند و هذیانات و عربده جویی های رذیلانه و در عین حال مضحکِ احمدی نژاد بر ضدِ یهودیان و بر علیه اسرائیل ، دلیلِ مؤکّدی است بر حقیتِ این سخن!
به تأکید و مکرراَ می گویم که دولت اسرائیل هرگز نباید چنین هدیهء بدیمنی به حکومتگران ِ بی وطن ِ امروزی ایران تقدیم دارد و بدین گونه زمینه سازِ ترویج آنتی سمیتیزم و ضد سامیگری ِ مزمن و ریشه دار ِ دنیای مسیحی غرب، در ایران گردند یعنی بذر نفرتی بیفشانند که هرگز در سرزمین ما جوانه نزده بوده است!
مردم اسرائیل و جامعه یهودیان ِ جهان باید بدانند که دولتِ اسرائیل برای حفظِ امنیتِ خود در منطقه به ایرانی نیازمند است که ملتِ آن به آرزوهای دیرینهء خود یعنی دموکراسی و لائیسیته دست یافته باشند و گرنه ایرانی که آب و خاک و هوای اجتماعی ، فرهنگی و روانیِ آن مساعدِ روئیدنِ بذرهای کینه و نفاقِ ایدئولوژیک و دینی و نژادی گردد و عنصرِ ایرانیت و هویتِ تاریخی و فرهنگیِ ایرانیان در کورهء استبداد ِحاکمیت ایدئولوژیک و بنیادگرایی اسلامی ذوب شود؛ کشور و جامعهء ایران هرروز بیش از پیش در پوستهء اسلامی - که جز عنصرِ عربیت چیز دیگری نیست - پوشیده و فرورفته تر خواهد شد و چنانکه خواستِ ملاّ های متحجّر و حاکمیتِ بنیادگرای امروزی ست ( 1) ، ایران به جبههء اعراب خواهد خزید و قدرت و قوت و پتانسیل کشوری همچون ایران با هویتِ غیر ِ عربی به نام اسلام در خدمتِ نیاتِ اعراب و نتیجتاَ در مقابل ِ اسرائیل قرار خواهد گرفت!
و نیز همینجا، به عنوانِ یک هم وطنِ کوچکِ شما ، یا هم وطنِ پدران شما، از اسرائیلیان و یهودیان ایرانی تبار صمیمانه می خواهم که با کوشش در آگاهی و اقناع مردم و دولتمردانِ آمریکا و اسرائیل ، مردم و میهن و سرزمینِ آباء و اجدادی خود را از دامِ هول آوری که بخشی از روحانیتِ حریص و قدرت طلب و بی وطنِ شیعی پهن کرده است ، درامان نگاه دارند و مطمئن باشند که کوشش و همدلی آنان را وجدان ِ عمومی ملتِ ما همواره پاس خواهد داشت و دریابند که شایسته است تا در این لحظهء تاریخی ، ایران را در بلایی که به آن گرفتار آمده و پیش ِ روی چاهی که سر ِ راه ِ ملتِ ما تعبیه شده است تنها نگذارند تا تصویرغرورآفرینی از حق شناسی و سپاسمندی قومِ یهود در قبال ِ تاریخ ایران و مردم این سرزمین بر لوح ِ ضمیر ملتِ ما به جای مانَد و صفحهء تابناک و زیبایی از این وامگزاری تاریخی و انسانی و عاطفی و دینی و فرهنگی در دلِ یهودیانِ جهان و ملتِ ایران رقم زده شود و جاودانه گردد.
12 September 2009
سه کتاب از م.سحر انتشار یافت
1
06 September 2009
نام این وحشت
طرح از: خاورنام ِاین وحشت
ای به دین پروار و از کین پایدار
بار دین بربند و دست از کین بدار
بار دین بربند و راه خویش گیر
کار مردم را به مردم واگذار
بیش ازین درعرصهء نفرت مکوش
بیش ازین از ابر دهشت خون مبار
کشته ای سی سال و بی هیچ آبروی
دین به دست توست تیغ آبدار
کشته ای سی سال و هیچت شرم نیست
زین بد ِ بی حد ّ و ظلم بی شمار
از خدا ساطور و از قرآن درفش
ساختی و کشوری شد داغدار
کید قهارت به هر سو پا نهاد
دشت ، خونین گشت و جنگل بی بهار
دل در آتش بود و آتش بر درخت
اشگ در خون بود و خون در جویبار
سوختند ایرانیان در گلخنت
نیستند ایرانیانت سوختبار! ـ
جان مردم طعمهء خوکان توست
جان مردم را که دادت اختیار؟
رایتِ دین در کف نابهرگان
داس بیداد است و دست نابکار
زین بهشتت کاروان در دوزخ ست
کاروان را زین بهشت آسوده دار
زهد و پرهیز تو دام است و دروغ
لوح اخلاقت فریبی مرگبار
سُبحه و سجّاده رنگین داری از
اشگ و خون ِ پور و دُخت این دیار
جز فساد و فقر و نکبت هیچ نیست
هیچکس را مکتبت آموزگار
درس اخلاق تو علم ِغارت است
عهد و پیمانت ، خیانت در قرار
بودنی را در سویدای دلت
غیر سودای خلافت نیست بار
هیچت الا آز قدرت نیست دوست
هیچت الا رُعب و وحشت نیست یار
مِهر انسان ذرّه ایت اندر وجود
یافت ناید ، ای وجودت کینه زار
هیچت از مام ِ وطن اندیشه نیست
بر دل ، ای بیگانه از ایل و تبار
لفظ ِ شام و کوفه ات در گوش جان
خوش نشیند چون صلای سنگسار
لیکن ازایران به ژرفای وجود
نیست الا لفظِ هیچت یادگار
هیچ ِ هیچ ِ هیچ ِ هیچ احساس توست
گر ترا پرسند از نام ِ دیار
میهنت دین است و دینت جور و جبر
چون خدا ، جاه ترا ابزار ِکار
چون خدا ، کین ترا تیغ و تبر
چون خدا ، ظلم ترا زنجیر و دار
زین سبب اخلاق را خون می خوری
فارغ از آزرم و دور از ننگ و عار
زین سبب دست خدایت می نهد
حکم کشتن در کف خنجرگذار
زین سبب تقوی و زهدت می برد
زی تجاوزگاه ِ خیل نابکار
دین و اخلاقت به شلوار اندرند
تا شوی ننگ آزمایی زنده خوار
تا شوی دژخیم شرم و آبروی
شبروی دون ، رهزنی اللهیار
نوجوانان وطن پَرپَر شوند
خوش به دستت زیر تیغ پاسدار
اینچنینت بارگاه ِ کبریا
جشن گیرد ، با غرور و افتخار
وای بر ایران که روحانیتش
اینچنین شد لوک ِ مست ِ بی مهار
دین و دل درباخت پیش ِ جاه و مُلک
عرش ِ او برفرش گم کرداعتبار
نک ، امام ِ منبری بر تخت ِ زر
نیک با ابلیس می بازد قـُمار
سرنوشت ملـّتی در دست اوست
مُستبدّی بی حفاظ و بی فسار
وای بر ایران و برآیندگان
این پلیدی گر بماند برقرار
این خلافت گر بوَد فرمانروا
وین رذالت گر بوَد فرمانگزار
آنچه بر دفتر گذشت از این قلم
رنج مردم را یکی بود از هزار
شرح نتوان کرد جز با داغ ودرد
اشگ خونین و دل اندوهبار
آنچه می گویم پُر از ناگفته هاست
چون سکوت ِ خلوت ِ شبهای تار
نام ِ این وحشت نگنجد در کلام
وصف این شومی نیاید در شمار
خوشتر آن کز اوستادِ خویشتن
شعر خوش نوشم به جامی خوشگوار
پند سعدی را به یاد ِ اهل ِ درد
باز خوانم نزد اهل ِ روزگار : ـ
ـ « این که در شهنامه ها آورده اند
رستم و روئینه تن ، اسفندیار
تا بدانند این خداوندان ِ مُلک
کز بسی خلق است دنیا یادگار
وینهمه رفتند و مای شوخ چشم
هیچ نگرفتیم ازایشان اعتبار
آنچه دیدی بر قرار ِ خود نماند
وینچه بینی هم نماند بر قرار
سعدیا چندان که می دانی بگوی
حق نشاید گفتن ، الاّ آشکار !» ـ
.......................................
م.سحر
پاریس5.9.2009
28 August 2009
اسلام عزیز صدر کار ست!ـ
شاعر یا نویسنده هنگامی که بخواهد تا از این بساط ِاستبداد دین سخن گوید ، چاره ای جز آن ندارد که این دستگاه ظلم را به همان نامی بخواند که حاکمان و بانیان و کارگزاران سی ساله می خوانند .ـ
در این شعر که سخن از« اسلام عزیز و قرآن و خدا» رفته ، شاعر ناگزیر بوده است تا نظام حاکم را به همان صفاتی متصف بداند که بانیان و کارگزاران می دانند.ـ
ممکن است برخی از ایرانیان ـ وچه بسا به حق ـ آزرده شوند از این که چنین نظامی ،اسلامی و دینی و خدایی خوانده می شود ! ـ
و این البته گلهء برحقی ست که اصولا می باید متوجه حکومتگران شود و نه متوجه آن نویسنده یا آن شاعر، که واقعیتی موجود را به نام واقعی و پذیرفته و رسمی اش خوانده است!ـ
سی سال است که به ما و به فرزندان ما ایرانیان می گویند که نظام حاکم بر کشور ما ، جمهوری اسلامی و یک «نظام مقدس الهی» ست.
با کمال تأسف ، اکنون ما نام و واژهء دیگری به جز آنچه بانیان این حکومت و اولیاء امور سیاسی و نظامی و امنیتی و اقتصادی و دینی و ناموسی در این سی سال در بوق و کرنا دمیده و به ما آموزانده ، نداریم تا حکومت فعلی ایران را بدان بنامیم . اگر وجود چنین نظمی ، اهانت به دینداران و معتقدان به اسلام تلقی می شود ، مشکلی ست که مؤمنان خود می باید در حل آن بکوشند و به ویژه آنان که خود را مراجع مسلمانان نامیده واز محافظان دین وحارسان حرمت و اعتبار شریعت و ملجاء و مأوای ایمان مذهبی مردم به حساب می آیند ، می باید خود برای نجات از این «ابتلای بزرگ» چاره اندیشی کنند ! فاعتبروا یا اولوالابصار!.ـ
اسلام عزیز، صدر کارست
اسلام ِ عزیز ، صدر کارست
اسلام عزیز ، صدر کارست
اسلام ِ عزیز صدر ِ کارست
2009 .8.27 پاریس
20 August 2009
پیام به « سبز امید»ـ

پیــــــام بــــــه « ســبــــــز ِ امُـیــــــــد »
پیام راستی از من رسان به «سبز امید»
پاریس
20 اوت 2009
10 August 2009
اعترافات من
.........................................
اعتـــــــرافــــــــات مــــــــن !!ـ
من اعتراف می کنم اینجا جهنم است
اوباش راوسیله ء قدرت فراهم است
دزدان دهر قاضی شرعند و بی حفاظ
دین درپی شکنجهء ابنای آدم است
من اعترف می کنم اینجا به نام حق
باطل امام اعظم ، و قاتل ِمعظم است
من اعتراف می کنم اینجا فقیه رذل
هل من مزید گوی ، جگرخوار عالم است
من اعتراف می کنم این میهن من است
ایران که اینچنین به عزا و به ماتم است.ـ
2
من اعتراف می کنم این شهر، سوخته ست
اینجا نظام شرّ به بشر کینه توخته ست
حق در لباس باطل و باطل به جلد حق
دین خدا و خلق خدا را فروخته ست
من اعتراف می کنم ، امروز چشم رحم
بسته ست بر خدا و بر ابلیس دوخته ست
3
من اعتراف می کنم اینجا خدا یکی ست
رهبر یکی امام یکی مقتدا یکی ست
ایمان یکی ، صراط یکی ، دین حق یکی
گوینده نعم یکی و حکم لا یکی ست
سلطان یکی فقیه یکی محتسب یکی
داور یکی نشسته به امر قضا یکی ست
کیفر یکی گناه یکی متهم یکی
قانون و عدل و قاضی و حکم ِ جزا یکی ست
من اعتراف می کنم اینجا به نام دین
بیداد را به کام عداوت صدا یکی ست
پوتین یکی شکنجه یکی جان ستان یکی
فرمانگزار ظلم به زیر عبا یکی ست
زین« وحدت وجود » بشر زیر پای شر
منکوب و خوارگشته ، خدا را ، خدا یکی ست؟
من اعتراف می کنم ، این درد کهنه را
ویروس واحدی ست که اورا دوا یکی ست!ـ
تا جهل ریشه دارد و دین ، دام قدرت است
ما را به خاک میهن ما ماجرا یکی ست!ـ
......................................................................................
09 August 2009
ای دیو
07 August 2009
یک اخطار سبز

من پیش ازین (حدود یک ماه و نیم پیش ) مطلبی در باره ارجمندی جایگاه پرچم شیر و خورشید ایران نوشته بودم و ضمن آن از برگزارکنندگان برخی از اکسیون های اعتراضی در خارج از کشور دوستانه خواسته بودم که به نام آزادی بیان و عقیده همراه با بردباری ، حضور این پرچم را که به هرحال بسیاری از ایرانیان ارجمند می شمارند در میان خود تحمل کنند.ـ
البته بعد اینجا و آنجا دیگران هم شروع به طرح مسئلهء پرچم کردند و هرکسی از ظن خود یار پرچم بود و تازگی دیده ام که آقای رضا پهلوی هم بیانیه ای در این زمینه صادر کرده اند.ـ
به هر حال من در آن نوشته همه قید کرده بودم * که نباید مقصود از آوردن این پرچم نباید جایگزین کردن آن با پارچه سبز و رنگ سبز باشد که به هر صورت سمبل ملیونها ایرانی ست برای مبارزه در راه ابطال انتخاباتی که با فضا حت تمام مصادره کردند و بر طبق یک کودتای از پیش طراحی شده رأی مردم را به صندوق یک روانپریش عقب ماندهء خطرناکی ریختند که اگر بر سرکار بماند هستی ایرانیان را بر باد خواهد داد.ـ
پرچم شیر و خورشید نباید به سمبلی بر ضد جنبش سبز امروز ایرانیان بدل شود.ـ
متأسفانه گویا برخی فرصت طلب ها این روزها از حقانیت این پرچم بهره می جویند تا مقاصد خود را پیش ببرند یا حتی از سوی برخی تحریکات پلید درون نظام هدایت می شوند تا اجماع ملی ایرانیان خارج از کشور بر گرد سبزینهء مبارزات آزادیخواهی را برهم زنند.ـ
از آنجا که اینجانب (م.سحر ) نخستین نویسنده ای بود (تا آنجا من میدانم) که در این زمینه مطلبی نگاشت، با دیدن برخی کوشش های تحریک آمیز ، که نمونه آن گویا در لس آنجلس اتفاق افتاده ، خود را موظف دانستم تا یکبار دیگر تأکید کنم که همراهی و همدلی با جنبش سبز ایران امروز ، ضمن حفظ هویت و آرمانهای صد و اندی سالهء آزادی خواهی ایرانیان یک وظیفهء ملی و مدنی ست که من نیز همچون ملیونها هموطن دیگرم ، خود را با آن همراه می یابم، با آنکه آرزوهای من برای فردای ایران قطعاَ با آرزوهای کسانی همچون آقایان موسوی و کروبی از یک جنس و یک خانواده نبوده باشد.ـ
احترام پرچم سه رنگ شیر خورشید ، که پرچم تداوم و تسلسل تاریخی ما ست به جای خود ، اما وسیله ساختن آن برای طرح اختلاف میان جنبش عظیم ملی سبز بسیار کار ناشایسته و نا به جاییست.ـ
بعد از نوشتن این چند کلمه احساس آرامش وجدان دارم زیرا قصد من از نوشتن مطلب پیشین طرح فکر پراکندگی و تفرق نبود و نیست و نخواهد بود.ـ
زفکر تفرقه باز آی تا شوی مجموع
به حکم آن که چو شد اهرمن ، سروش آمد
حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
آری به اتفاق جهان می توان گرفت
........................................
محمد جلالی چیمه (م.سحر)
پاریس 10.8.2009
...............................................
یادداشت
* ــ (این نکته دریادداشتهایی که من ذیل این مطلب در صفحهء فیس بوک خود نوشته بودم قید شده بود)ـ
26 July 2009
دو یادداشت کوتاه

امروز خبر مرگ یکی از مبارزان راه آزادی ایران یک انسان هوشمند و بافرهنگ یعنی کامبیز روستا را در یکی از پیام های فیس بوک خواندم و متأثر شدم. زیر آن خبر یادداشت کوتاهی نوشتم.
دریغا عمر و دریغا آرزوهای زیبا و انسانی فرزندان گرانقدر ایران که دهها سال است اینگونه بی رحم برباد می رود! یاد کامبیز روستا گرامی و با مردم ایران همراه باد!ـ
..............................................................
مراسم یادبود
18 July 2009
خـُـــــردادیِِـــــــــــه
باصدای م.سحــــــر
از اینجا شنیده می شود
17 July 2009
25 June 2009
ای دلیران وطن و یادداشتی در بارهء پرچم شیر وخورشید ایرانزمین

پاس ِ تاریخ ِ کـُهن گــِرد هم آیید
وطن امروز غریبانه تر از پیش
غرق ِ رنج است و محن گــِرد هم آیید
جمله جمعید به جان ، کینه مجویید
گرچه فردید به تن ، گــِرد هم آیید
مگذارید که این خانه بسوزند
آتش است این به سخن ، گــِرد هم آیید
باغ ِ عشق است مخواهید بهارش
خالی از سرو چمن گــِرد هم آیید
دشت شوق است میابید فضایش
عرصهء زاغ و زغن گــِرد هم آیید
کوی یار است مجویید صفایش
غرقه در لای و لجن گــِرد هم آیید
دیر اگر پاید از اینگونه عداوت
نه تو مانیّ و نه من ، گرد هم آیید
بیش ازین از صف ِ دشمن نهراسید
به خفا یا به عَلـَن گــِرد هم آیید
وطن است این و شمایید و قراری
ای دلیران وطن گــِرد هم آیید !ـ
این پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان پرچم پدران و نیاکان ماست که قرنها در این سزرمین زیسته اند. این پرچم نشانهء تداوم تاریخی وتسلسل مدنیت ایرانی ست. نه ربطی به شاه دارد و نه به شیخ. این پرچم نشانهء وحدت ملی و سرزمینی ماستایرانیان باید فارغ از هرگونه اعتقادات سیاسی و گروهی خود ، این پرچم را بر دوش بگیرند. احترام به پرچم شیر وخورشید نشان ایران ،احترام به پیوند ها و پیمانهای تاریخی این ملت است. این پرچم بر دوش ستارخان ها و نادرها بوده است .یکی از خیانت های بزرگ رهبران اسلامیسم سیاسی ربودن این پرچم از دست ایرانیان بود.احدی نباید آنرا مصادره به مطلوب کند و به گروه خویش اختصاص دهد و احدی از ایرانیان نباید نسبت به این پرچم و این نشان به دلایل سیاسی ، بی مهری نشان دهدنباید اجازه داد که حکومتگران سی ساله با اتکاء به یک ایدئولوژی وارداتی و من درآوردی یعنی به نام اسلامیسم سیاسی ، و ولایت فقیه ،ما را از پیوند با گذشتهء ما باز دارند و نشانهء این پیوند را که همین پرچم شیر و خورشید است از دست ما بربایند و علامت سیک های هندی را که یاد آور اختناق سی ساله و کشتار ها و ویرانگری های بخشی از روحانیت شیعه در ایران است ، به ملت ما تحمیل کنند.ـایرانیان از علامت من درآوردی نظام اسلامی بیزارند و این بیزاری را سی سال است ضمن هر فرصتی که به دست می آید ، از دل و جان فریاد می کنند!ـ
پاینده باد ایرانبرافراشته و پایدار باد پرچم سه رنگ شیر و خورشید ایران
................................................................
برای رفع سوء تعبیر احتماعی و سیاسی ، همینجا قویا اعلام می کنم که نویسندهء این یادداشت به هیچ یک از گروه های سیاسی ایران چه در طیف راست و چه در طیف چپ وابسته نیست و نظرگاه مستقل خود را نسبت به ایران و مسائل ایران دارد.ـ مواضع و نظرات م.سحر (سراینده این شعر و نویسندهء این یادداشت) همانهاست که در کارنامهء سی سالهء شعری و فرهنگی ـ هنری وی بازتاب یافته اند.ـ مذهب م.سحر ایران و آزادی و سعادت انسان ایرانی در ایرانی یکپارچه و متحد است ، در جهانی همراه با عقلانیت و صلح و این پرچم کاملا این ایدآل بزرگ را ــ که اکثریت مطلق ایرانیان با آن همدلند ــ نمایندگی می کند.ـ
23 June 2009
دوشعــــر بـــرای شهـیـــــد راه آزادی نـــــدای مـــــا


1
نـــــدای مــــــا
ندای ما ندای ما سرود ما ، نوای ما
در پویه و پا به پای ملت بودی
م.سحر
پاریس ، 22.خرداد 1358
16 June 2009
.......................................................................
ازمن بگو به شیخ بداندیش خامنه
م.سحر
پاریس ، تروکادرو 26 خرداد 1388
برابر با 16 ژوئن 2009
15 June 2009
چشم ِ دنیا به شهر ایران است
م.سحر ـ پاریس ، 24خرداد 1388
مرگ مغلوب و عشق پیروز است
13 June 2009
بیست و هشت مرداد است بیست و دوم خرداد
کودتای دیگر کرد اوستاد ِاستبداد
خنجری به زهر آلود حکم دین بدو فرمود
بر گلوی ملت سود،بر زمین بی فریاد
وای ازین ستم کیشان وین شقاوت اندیشان
مظهر بدند، ایشان جان و جوهر بیداد
این ولی ّغدر آمد وآن به حیله صدر آمد
بامقام و قدرآمد، بد سرشت کژبنیاد
ای رهین ِ دستارش چند می کشی بارش؟
با وجود بدکارش چون شوی ز جور آزاد؟
ظلمتی به بیداری ست خانهء دلش تاری ست
پیر دیر مکاری ست، میر خدعه را استاد
جز به مشت سنگینش بردهان پر کینش
حرف عدل نتوان دوخت درس داد نتوان داد!ـ
شرم نی که شر باوست مار هفت سر با اوست
عالمی خطر با اوست این پلید ِ مادرزاد
هفت سر بکوبیدش وز وطن بروبیدش
اومباد و بنیادش ، جز وی ، آنچه بادا باد!ـ
12 June 2009
22 خرداد1388
روز انتخــابـــات 22 خـــرداد 1388
برای درج در حافظهء تاریخ ، این چند بیت تحریر شد
.............................................................................
تا که دین شد باسیاست هم سخن
کیف پول اهل دین آمد وطن
سرنوشت مردم ایران زمین
شد چنین ابزار دست اهل دین
ننگ ِ سی ساله ست و رأی چون منی
نیست غیر از بیعتی با دشمنی!ـ
ننگ سی ساله ست و لبخند دروغ
می دمد دشمن فریبش را به بوق
مام میهن زیر شیخ افکندایم
می تماشائیم و غرق خنده ایم
مام میهن را به گادن می دهیم
نام آنرا رأی دادن می نهیم
.............................................
م.سحر
خریت ، شعری از نیما و بازسرائی از م.سحر
شعــری از نیمـــــا و م.سحــــر
امشب شعری ـ ودرحقیقت یک فابل یا افسانهء منظومی ـ ازنیمایوشیج می خواندم به نام «خریّت». ـ این شعر داستان خری را روایت می کرد که با دیدن عبور فیل از رودخانه ، گمان می برد که سنگینی فیل است که موجب گذشتن بی مخاطرهء او از میان امواج تند رود شده است.
و با این خیال خام ، روزی که بار سنگینی بر او نهاده بودند ، هوای فیلی به سرش می زند و به قصد عبور وارد رودخانه می شود. نتیجه آن که ابتدا هجوم تند سیلاب ، بار اورا می بَرد و خر اسیر سرعت امواج روندهء رودخانه می شود و در حالی که برای نجات خویش از امواج رودخانه در میان آب دست و پا می زند ، با خود می گوید که :«اگر ازین ورطهء بلا برهم دیگر هرگز گرد فیلی نگردم و با همین خریت خود بسازم . زیرا سنگینی ذاتی ست که ارزش دارد نه باری که دیگران روی گـُرده ات می نهند!»ـ
این داستان را نیما به نظم آورده . من که زبان این شعر را اندکی ناروشن یافتم ، به قصد تفنن خواستم آنرا از نو نظمی بدهم تا ببینم چه حاصل خواهد شد و نتیجهء آن شد این مثنوی کوتاه ، در بحر متقارب یعنی هموزن بوستان سعدی یا شاهنامه فردوسی .ـ
اما بد نیست که نخست ابیات نیما یوشیج را بخوانیم .
خریّت
ـــــــــــــــــــــــــــــــ نیمایوشیج
خریت
خری دید فیلی که آسان گذشت
ازین سوی آبی به آن سوی دشت
گمان برد کاینسان گذشتن ز رود
ز سنگینی ِ وزن آن فیل بود
چو فردا خداوند خر بست بار
بر آن خر که تا بر پُل آرَد گذار
به دل گفت با خود ، خر بی بدیل
که بارم وزین است و کارم چو فیل
مرا پل نزیبد که خود پیل وار
توانم گذر کردن از رودبار
چنین غافل از بازی ِ سرنوشت
به رود آمد و پای در آب هِشت
به پایش چنان موج کوبید مشت
که بار گران اوفتادش ز پُشت
خرک ، بار سنگین به سیلاب داد
وزان پس تن ِ خویش بر آب داد
در آن سیل با گریه می گفت خر
کزین ورطه گر زنده آیم به در
نگردم دگر گِرد ِ اصحاب فیل
خریت مرا بس به عمر طویل
***
وزین باش با گوهرخویشتن
که بار کسان نیست جز رنج تن
08 June 2009
نادر نادرپور و چشم انداز های تازه در شعر فارسی

زبان فارسی و حقوق شهروندی

م.سحر
29 May 2009
گرامی داشت نادرپور در پاریس
Association Socioculturelle des iraniens en France
54 rue Falkirk Créteil 94000
Métro : ligne 8- Créteil préfecture
Bus : 281 arrêt: Griffons
25 May 2009
دولت آبادی و سخنان رحمانی نژاد
مدتی ست سراغ این اوراق نیامده ام ، فرصت نشده است و تازه ای هم نبوده است که عرضه شود.ـ
آخرین مطلب شعری ست که پس از قتل سعید سلطانپور این شاعر و هنرمند آرمانخواه در روز های پس از سی خرداد 60 سروده شده بود و در پاریس چاپ شده بود و سپس در مجموعه«شب نامه ها» چاپ لندن 1367 آمده بود.ـ ـ
راستی حالا که از سعید سلطانپوریادی شده بد نیست یادی از محمود دولت آبادی نویسنده نامدار هم بشود که از دوستان نزدیک سعید بود و در جوانی علائق مشترک اجتماعی و سیاسی و فرهنگی داشتند و بویژه در کار نمایش و تئاتر با یکدیگر همدلی و همکاری می کردند. ـ
دولت آبادی این روزها به مجلس انتخاباتی میرحسین موسوی رفته است و سخنانی در انتقاد و در اعتراض به سانسور کتاب و مبتکران انقلاب فرهنگی ــ خاصه عبدالکریم سروش ــ بر زبان آورده است. ـ
شرح ماجرا را آنها که با مسائل جاری سیاسی و فرهنگی ایران دمخورند میدانند و قصد ورود به آن را ندارم و این یادداشت را با یادی ازدوست مشترک دیگر سلطانپورودولت آبادی یعنی ناصررحمانی نژاد به پایان می برم. ـ
ناصر کارگردان و بازیگر تئاتر است و سالهاست که مثل بسیاری از اهل هنر و فرهنگ ناگزیر از ترک ایران شده است واکنون در آمریکاست که روزگار بر او خوش و آسان باد. ـ
مقصود ازین یادآوری مقاله ای ست که ناصر نوشته و مضمون آن حمله ای سخت به عبدالکریم سروش است و در دفاع از دولت آبادی که علاقمندان می توانند آن نوشته را در سایت عصر نو (لینک داده می شود) بخوانند. ـ
اینجانب نیز با خواندن مطلب ناصر ، یادداشت بسیار کوتاهی ذیل مقاله ایشان نوشتم که به نظرم بد نیست روی این اوراق قرار گیرد. ـ
به ویژه به خاطر این که یک یادداشت در حاشیه یک مطلب در یک سایت شاید از نظر چند تن بگذرد اما ، به هرحال در توده ها و سیلاب هایی از یادداشت ها و پیام های حاشیه نگاری شدهء دنیای الکترونیک گم و گور می شود و حیفم آمد که این یادداشت کوتاه که حاوی سخنی نسبتاً جدی ست به چنین سرنوشتی گرفتارشود. ازین رو آنرا روی این اوراق قرار دادم و سخنانی را که خواندید نیز از سر ناگزیری دیباچهء آن کردم .ـ
مطلب رحمانی نژاد در اینجا ست
یادداشت کوتاهی که من بر آن نوشته ام از این قرار است:ـ
محمود دولت آبادی و سخنان موهن سروش
خشم دوست گرامی ام ناصر رحمانی نژاد کاملا قابل درک است ، اما از وی انتظار داشتم که پس از این جوالدوزی که به سروش کوبیده است یک تُک سوزنی هم به دوست قدیمی اش ، نویسنده پر قدر و پر آوازه محمود دولت آبادی می زد و از سوابق مهر و دوستی خود بهره می گرفت و به او یادآوری می کرد و می گفت : «محمود جان تو در مجلس سینه زنی ِ ستادِ انتخاباتی یک کارگزار بد سابقهء نظام اسلامی و یک آفتابه دار باشی سید روح الله خمینی یعنی میرحسین موسوی رفته ای که چه بشود؟ آیا حضور در چنین مکان بویناکی درخور شأن و مقام روشنفکریِ نویسندهء نامداری چون دولت آبادی هست؟
درست است که قلم سروش بر ضد دولت آبادی تیز شده و همراه با اهانت بی سابقه ای بر او تاخته است ، اما بد نبود اگر ناصر این لطیفه ء عبید را که قطعا دولت آبادی خوانده است به او یادآوری می کرد : ـ
ـ «شیعی در مسجد رفت نام صحابه دید بر دیوار نوشته خواست که خیو بر نام ابوبکر و عمر اندازد بر نام علی افتاد ، سخت برنجید گفت: تو که پهلوی اینان نشینی سزای تو این باشد»ـ
به قول ناصر خسرو:ـ
« چو تو خود کنی اختر خویش را بد
مداراز فلک چشم نیک اختری را»ـ
بد نیست گاهی ما به نقاط ضعف و به کژروی های خودی هایمان هم نگاهی بیندازیم. جای دوری نمی رود و ـ خدا را چه دیده ایم؟ ـ شایدهم از مخاطرات و زیان های جبران ناپذیر که در تاریخچهء اقدامات جامعهء روشنفکری زمانهء ما کم سابقه نیست جلوگیری شود! ـ
م.سحر
پاریس 24.5.2009
.......................................................................برای آنها که ندیده اند:ـ
این هم لینک سخنان محمود دولت آبادی ست در میهمانی انتخاباتی موسوی
و این هم پاسخ عبدالکریم سروش
11 May 2009
هنگام پایمال گـُل و کِشت خارشد !ـ

سرودهء چهارم تیرماه 1360
شعر زیر متأثر است از کشتارهای جمعی دهشتناکی که نظام تازه پای ملایان در سی خرداد 1360 در ایران آغاز کرد وطی دههء دهشتناک 1360 هزارن تن از بهترین فرزندان این آب و خاک را به مسلخ برد.
این سوگنامه خصوصاً به تأثیر از قتل شاعر و هنرمند تئاتر سعید سلطانپور که در میان نخستین قربانیان بود ، نوشته و به خاطرهء او تقدیم شده و درتیرماه 1360 در پاریس به چاپ رسیده و شهادت نامه ای ست بر گوشه ای از آنچه در آن سال ها بر ملت ایران رفت .
.............................................................
هنگام پایمال ِ گُل و کِشت ِ خار شد
م.سحر
پاریس ، 4 تیرماه 1360













