
پس از خواندن سخنان اخیر میرحسین موسوی درباب «عقل حمعی»وضرورت «بازگشت به روش و سلوک امام راحل» ، رباعی زیر تقریر شد و سپس پنج رباعی دیگر به آن پیوست. این رباعیات شش گانه را خطاب به میرحسین موسوی درزیر می خوانید:
1
سبز تو اگر سبز سیادت باشد
دیدار بهار، در قیامت باشد
این بُت که تو از امام خود ساخته ای
اسباب ِ اسارت و قیادت باشد
این رباعی ها هم در ادامه رباعی بالا روی سخن با میرحسین موسوی دارند :
2
عقلی که تو عقل جمعی اش می خوانی
در فضل و کرامتش سخن می رانی
عقلی ست که از امام راحل باقی ست
درخدمت جهل و کشتن و ویرانی
3
این عقل که عقل جمعی اش می دانی
خوش بر درِ قلعه اش کنی دربانی
میراث ز شیخ ِ نوری آمد به امام
از مَرقد ِ بهبهانی و کاشانی
4
زین عقل که عقل جمعی اش خواندی تو
درحُسن و کمال او سخن راندی تو
بُت ساختی از امام و زین بُت سازی
بی عقلی خویش را نمایاندی تو
5
با مُلایان ز عقل ِ جمعی گفتن
کاری ست چو خوابِ دیو را آشُفتن
در مغز تـُهی نشان ِ حکمت دیدن
وز جاروی جهل ، راه ِ دانش رُفتن
6
این عقل ، که عقل جمعی اش دادی نام
دیریست که جهل راست در استخدام
عقلی ست که اقتصادِ او مال ِ خر است
در آخور ِ اهل ِ دین به دستورِ امام
آن عقل که اقتصاد او مال ِ خر است
در آخور پاسدار ِ سرکوبگر است
عقل ِ فقهای شیعه در میهن ِ ماست
کز بیخ و بُن از آدمیت بی خبر است
.................................................